ดเจ้าจึงไม่อยากไป ? บุรุษอย่างพวกเจ้าชอบที่แบบนี้กันไม่มิใช่รึ ?” มู่เฉียนซีกล่าว ใบหน้าเคลือบแคลงสงสัยไม่ปกปิด
เยวี่ยเจ๋อรีบกล่าวขึ้นว่า “พี่ใหญ่ ข้ามีบัญชีหลายอย่างยังทำไม่เรียบร้อยเลย จะไปได้อย่างไรกันเล่า ?”
“หากเจ้าไม่ไป เห็นทีว่าข้าจะต้องไปคนเดียวเสียแล้ว” มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ
“พี่ใหญ่… พี่ใหญ่เป็นสตรีนะ ข้าว่าพี่ใหญ่อย่าไปที่แบบนั้นจะดีกว่า”
“เอ๊ะ! ข้าเป็นพี่ใหญ่ของเจ้านะ ข้าอยากไปใครจะห้ามข้าได้ ?”
“เจ้าบอกว่าจะไปดูสมุดบัญชีไม่ใช่รึ ? รีบไปซะสิ อีกอย่าง บัญชีของหอหมอปีศาจข้าเองก็ขี้เกียจจะดูแล้ว เจ้าดูแทนข้าก็แล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้าน มือก็โยนถุงบางอย่างยัดใส่มือเขา
“พี่ใหญ่…”
“เยวี่ยเจ๋อ เจ้าดูบัญชีไปเถอะ ข้าจะไปเที่ยวให้สนุก อันที่จริงข้าก็คิดถูกนะที่เลือกเจ้ามาเป็นน้องชายข้า ด้วยความสามารถที่หลากหลายของเจ้า เจ้าสามารถช่วยงานข้าได้หลายอย่าง ข้าจะได้เอาเวลาไปปรุงยาไปเที่ยวเล่นพักผ่อนหย่อนใจ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไร้น้ำใจ
เยวี่ยเจ๋อทำอะไรไม่ถูกไปเลย
ไปหอบุปผาทั้งที ครานี้นางก็จะแต่งกายเป็นบุรุษก่อนเข้าไป
ทันใดนั้นอาถิงระเบิดออกมา “หญิงอัปลักษณ์! เจ้าอย่าแม้แต่จะคิดเอาใบหน้าที่งดงามของข้าไปหอบุปผาเด็ดขาด อย่าทำลายภาพลักษณ์ของข้าเชียว!”
มุมปากมู่เฉียนซีกระตุกอย่างแรง “เจ้ายังมีรูปลักษณ์อยู่อีกรึ ? เจ้าไม่สามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ด้วยซ้ำ อย่าพูดถึงรูปลักษณ์เลย”
