ื่องที่ต้องกังวลอะไรมากมาย ทว่าเยวี่ยเจ๋อ… เขาเป็นคนยุคโบราณ แน่นอนเขารับไม่ได้ที่มีหญิงสาวน่ารักน่าหยิกทว่าแขนเสื้อขาดคนหนึ่งมายืนท่ามกลางผู้คนเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “องค์รัชทายาท ถึงแม้ว่าท่านจะสลบไปแล้ว แต่ว่าสัญญาในครั้งนี้ยังคงอยู่ ต่อให้ท่านสลบก็หนีไปไหนไม่พ้น”
“เยวี่ยเจ๋อ เจ้าอ่านบัญชีขององค์รัชทายาทแล้วกัน” มู่เฉียนซีกล่าวพลางสะบัดมือ
มุมปากเยวี่ยเจ๋อพลันกระตุก ตั้งแต่ได้ตามติดพี่ใหญ่มา เรื่องที่ต้องคอยอ่านบัญชีกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว พี่ใหญ่ของเขานอกจากจะเก่งเรื่องการปรุงยา ความสามารถในการทวงหนี้นางก็ดีไม่แพ้กัน
เยวี่ยเจ๋อนำกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง “มู่หรูเหยียน หลานสาวของผู้อาวุโสแห่งตระกูลมู่ นับตั้งแต่เกิดมาก็ใช้ยาจินอวี่ซูหวงจือขั้นสองในการวางรากฐานเติบโต ในเดือนหนึ่ง…
ตั้งแต่นางเกิดมาจนอายุได้สิบแปดปี ต้องใช้ทั้งสมุนไพรวิญญาณและยาลูกกลอน หมดเงินทองแล้วนับเป็นหลายท้องพระคลังหลวง…”
เยวี่ยเจ๋อเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “ทั้งหมดเป็นเงินสิบล้านตำลึงทอง องค์รัชทายาทขอให้ท่านจงนำเงินจำนวนนี้มาคืนให้ครบภายในหนึ่งเดือน หากเกินไปหนึ่งวันคิดดอกเบี้ยเดือนละหมื่นตำลึง”
“หมดเพียงเท่านี้ พี่ใหญ่ ท่านกลับไปก่อนเถิด!” ตอนนี้น้ำเสียงเยวี่ยเจ๋อมีความแข็งกร้าวปนอยู่บ้างเล็กน้อย
แม้ว่ามู่เฉียนซีสตรีผู้เป็นพี่ใหญ่ของเขานั้นจะกินยาลูกกลอนรักษาแผลไป แต่บาดแผลพวกนั้นต้องรีบจัดการอย่
