มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเย็นชา นางไม่สนว่าจะต้องพูดกับผู้เป็นกษัตริย์อย่างไร นางอยากจะพูดกับเขาอย่างไรนางก็จะพูด
“องค์รัชทายาททรงอย่ามั่นพระทัยในตนเองเกินไปเลย ท่านพาว่าที่พระชายามาจากจวนไหนก็พากลับจวนนั้นเถอะ หากพรุ่งนี้บ่ายได้รับชัยชนะ ค่อยนำตัวกลับมาส่งก็ย่อมได้”
“ซีเอ๋อร์ เจ้าอย่าโกรธไปเลย ข้ากับท่านพี่หลี่ซางไปจากที่นี่ถูกต้องแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะไปชมการประลองที่จินอู๋ถาง ซีเอ๋อร์ ข้าเป็นกำลังใจให้เจ้านะ” มู่หรูเหยียนกล่าววาจาจริงใจ
ซวนหยวนหลี่ซางครุ่นคิด ก็ดีเหมือนกันที่สตรีผู้งดงามได้กลับตำหนักไปกับเขา วันนี้เขาออกหน้าปกป้องนาง แสดงความรักอันยิ่งใหญ่ให้นางได้เห็น เขาหมายจะใช้เวลานี้เพื่อทำให้นางรู้สึกดีขึ้นไปอีกก็เป็นการดี
ซวนหยวนหลี่ซางพามู่หรูเหยียนกลับตำหนัก
หลังจากที่ซวนหยวนจือทราบข่าว ตาขวาพลันกระตุกโดยตลอด ประหนึ่งจะมีลางร้ายปรากฏ
“ทหาร! เข้ามา จงไปตามองค์รัชทายาทเข้าวังมาพบข้า”
หลังจากการประลองตระการตาของท่านผู้นำตระกูลมู่กับบุรุษอัจฉริยะอันดับเจ็ดอย่างเยวี่ยเจ๋อจบลง จินอู๋ถางก็ได้รับเกียรติให้จัดการประลองอันคาดว่าจะดุเดือดเลือดพล่านขึ้นอีกครา
นั่นก็คือ… การประลองระหว่างมู่เฉียนซีกับบุรุษอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจื่อเยี่ย ซวนหยวนหลี่ซาง
ทั่วทั้งจื่อตูเดือดพล่าน ราคาตั๋วเข้าชมการประลองในครั้งนี้เพิ่มสูงลิ่ว
“อ่า! ท่านผู้นำตระกูลมู่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ชนะบุรุษอัจฉริยะอันดับเจ
