จากข้อมูลของตระกูลโอวหยางของเขา องครักษ์เงาตระกูลมู่ถูกมู่เฟิงอวิ๋นเลี้ยงดูมาอย่างพิถีพิถัน
องครักษ์เงาล้วนมีอายุไม่เกินสามสิบปี กลับมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูง แต่พวกเขาจะไม่น่ากลัวถึงจุดสูงสุดของนักรบระดับเก้าอย่างแน่นอน
พวกเขาแข็งแกร่งมากและมีพรสวรรค์พิเศษ ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปี ตระกูลมู่ก็จะมีแต่กลุ่มราชายอดยุทธ์ ราชาแห่งภูต เมื่อคิดดูแล้ว เขารู้สึกกลัวจนอกสั่นขวัญแขวน
มู่เฉียนซีมาถึงตรงหน้าโอวหยางสือหลงแล้ว โอวหยางสือหลงมองลึกเข้าไปในดวงตาที่เย็นชาคู่นั้นของนาง กล่าวทั้งที่ร่างสั่นเทา “ผู้นำตระกูลมู่ อย่าฆ่าข้านะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเย็นชา “เสียใจด้วย มันสายไปแล้วที่จะอ้อนวอนขอความเมตตา”
โอวหยางฉีกัดฟันแน่น กล่าวโต้ “มู่เฉียนซี เจ้ากล้าแตะต้องคนตระกูลโอวหยางของข้าก็ลองดู”
กระบี่ยาวแหลมคมจ่ออยู่ที่คอโอวหยางสือหลง มู่เฉียนซีกล่าว “คนที่คิดร้ายต่อข้า เจ้าคิดว่าข้าจะเก็บมันไว้รึ ?! จุดจบของเขามีเพียงอย่างเดียวนั่นคือความตาย”
“มู่เฉียนซี หยุด!”
ในตอนนั้นเอง โอวหยางฉีลงมือ เขาพุ่งผ่านมู่อีที่ขัดขวางมาถึงข้างโอวหยางสือหลงในฉับพลัน
มู่เฉียนซีเอียงตัวหลบการโจมตีของเขาอย่างรวดเร็ว เข็มยาพิษในมือพลันกระเด็นหลุดมือไป
“โอวหยางฉี หากข้าต้องการจะฆ่าใครสักคนแล้วละก็ แม้จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่อย่างเจ้าก็ไม่สามารถหยุดข้าได้”
เมื่อเข็มยากระเด็นออกไปแล้ว โอวหยางฉีรู้ได้ในทันทีว่า
