สายไปเสียแล้ว เข็มยาพิษเล็ก ๆ นั่นเพียงตัดผ่านผิวหนังของโอวหยางสือหลงเท่านั้น มิได้โดนจุดสําคัญแต่อย่างใด โอวหยางฉีคิดเสมอว่าโอวหยางสือหลงจะตายไม่ได้
โอวหยางฉีกล่าว “ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำสำเร็จแน่”
มู่เฉียนซีเย้ยหยันทันที “ฮิ ๆ โอวหยางฉี เจ้าตัดสินเร็วเกินไปแล้ว”
— พรืด! พรืด! พรืด! —
ทันใดนั้นร่างกายของโอวหยางสือหลงมีอาการชัก ร่างกายของเขาเริ่มมีสีคล้ำลงเรื่อย ๆ ดวงตาเบิกกว้าง ในที่สุดก็ไม่สามารถหลีกหนีความตายได้
โอวหยางสือหลง ตายเสียแล้ว…
แม้โอวหยางฉีจะพยายามปกป้องเขามากเพียงใด สุดท้ายโอวหยางสือหลงก็ต้องมาตายต่อหน้าเขาอย่างน่าเวทนา
หมอปีศาจทําให้คนตาย เทพเซียนยากที่จะช่วย! ยิ่งไปกว่านั้นโอวหยางฉียังมีบทบาทเล็ก ๆ เพียงเท่านั้น
โอวหยางฉีกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “มู่เฉียนซี เจ้ามันเลวทรามเกินไป บังอาจวางยาพิษ!”
มู่เฉียนซีโบกมืออย่างไม่ใส่ใจก่อนจะกล่าวว่า “โอวหยางฉี ข้าไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระกับเจ้า คืนนี้ข้าออกกำลังมากพอแล้ว ทั้งยังโชคดีพละกำลังเพิ่มไปอีกระดับหนึ่งได้ ข้าควรกลับไปพักผ่อนเสียที”
“เหอะ! คิดจะออกไปเรอะ ฝันไปเถอะ!” โอวหยางฉีขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“ข้าจะไป เจ้าคิดว่าเจ้าจะขวางข้าได้หรือ ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
— แปะ! แปะ! แปะ! —
โอวหยางฉีปรบมือขึ้นอย่างกะทันหัน ทันใดนั้นจอมยุทธ์กว่าร้อยคนกรูกันเข้ามาล้อมรอบทุกด้าน ทุกคนล้วนเต็มไปด้วยจิตสังหารอันโหดเหี้ยม
ทหารเ