ดนตายของตระกูลโอวหยางหลายร้อยคน มาแล้ว!
โอวหยางฉียิ้มเย้ยหยัน “ผู้นำตระกูลมู่คิดว่าคืนนี้จะหนีรอดไปได้รึ ? ตอนที่เจ้าสู้กับโอวหยางสือหลง ข้าส่งสัญญาณให้คนไปตามคนจากตระกูลโอวหยางมาที่นี่”
ตอนนี้พวกเขามีจอมยุทธ์มากกว่าหนึ่งร้อยคน แต่มีเพียงยี่สิบคนเท่านั้นที่ปกป้ององครักษ์เงาของตระกูลมู่
แม้องครักษ์เงาของตระกูลมู่ทุกร่างล้วนเป็นจอมยุทธ์ใหญ่ และปรมาจารย์ภูตขั้นสูงสุดระดับเก้า ก็อย่าได้คิดจะปกป้องผู้นำตระกูลของพวกเขาให้ปลอดภัยภายใต้การล้อมสังหารเช่นนี้ได้
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการล้อมสังหารอันน่าสะพรึงกลัว มู่เฉียนซีกลับมีรอยยิ้มหยอกเย้าปรากฏขึ้นที่มุมปาก
“โอวหยางฉี เจ้าคงจะไม่คิดว่าข้านั้นกินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำจึงได้หาเรื่องไปทะเลาะต่อยตีกับบุคคลกระจอก ๆ อย่างโอวหยางสือหลงหรอกใช่ไหม ? ที่ข้ากำลังทำอยู่นี่ก็เพื่อให้พวกเจ้าเรียกคนมาให้มากพอ เพราะกลัวว่าเมื่อถึงเวลานั้น จะไม่พอให้ข้าฆ่าได้อย่างสะใจอย่างไรล่ะ”
สีหน้าโอวหยางฉีพลันเปลี่ยนไป มันหม่นคล้ำดำมืดมิมีใครเกิน
“มู่เฉียนซี หรือว่าเจ้าก็เตรียมการซุ่มรอโจมตีไว้เช่นกัน แต่เจ้าเตรียมการซุ่มโจมตีแล้วอย่างไรล่ะ ? องครักษ์เงาตระกูลมู่ของพวกเจ้ามีเพียงเก้าสิบเก้าคนเท่านั้น ต่อให้ทั้งหมดมาจนครบแล้ว วันนี้เจ้าก็ต้องตาย!”
“เจ้าเดาผิดแล้ว ยังมาถึงกันไม่ทันครบ ที่เจ้าเห็นมีเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น”
มู่เฉียนซีพูดไม่ทันขาดคำ ทันใดนั้น เงาร่างอีกสา
