“พูดมาเถอะ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างใจเย็น
องครักษ์เงารายงานอย่างรวดเร็ว “แม้ท่านผู้นําตระกูลมู่จะเอาทรัพย์สินกลับคืนมาแล้ว แต่ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งหลายล้วนไม่สนใจกิจการเหล่านั้น พวกเขาเอาเรื่องที่ท่านยึดอํานาจทั้งหมดกลับมาเป็นข้ออ้าง ตอนนี้ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลมู่ตกอยู่ในสถานการณ์ติดขัดขอรับ”
มุมปากของมู่เชียนซีโค้งขึ้นเล็กน้อย
“ในที่สุดก็เดินมาถึงจุดนี้แล้วสินะ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะร่วมมือกันโดยมิได้นัดหมายและอยากให้บทเรียนข้า เห็นทีข้าไม่กลับไปคุมจวนสกุลมู่คงไม่ได้”
มู่เฉียนซีไปหาจิ่วเยี่ยด้วยตัวนางเอง อยากจะบอกเขาว่านางจะต้องไปแล้ว
ระหว่างทางพบพ่อบ้านไป๋ นางเอ่ยถามหาจิ่วเยี่ย
พ่อบ้านไป๋กล่าว “คุณหนูมู่ต้องไปหานายท่าน นายท่านกำลังอยู่ในห้อง ท่านเข้าไปตอนนี้ได้เลย”
มู่เฉียนซีพยักหน้า ผลักประตูเปิดออก เห็นสิ่งที่อยู่ข้างในก็อดไม่ได้ที่จะนับถือพ่อบ้านไป๋ เขาไม่ควรแซ่ไป๋ น่าจะแซ่เฮยถึงจะถูก นางถูกเขาหลอกตลอด!
เพราะเมื่อมู่เฉียนซีผลักประตูเปิดออก นางเห็นองค์ชายชิวหลัวที่เย็นชาและงดงามกําลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ ดูภายนอกราวกับว่าเขาไม่ได้ใส่อะไรนอกจากกางเกงชั้นใน
ความสมบูรณ์แบบของร่างกายอันเต็มไปด้วยพลังที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านางเต็มไปด้วยสิ่งน่าดึงดูดใจ
เหตุใดนางถึงโชคดีเพียงนี้ ? เมื่อเจอเข้ากับฉากเช่นนี้ มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนฝูงสัตว์อสูรเทพลอยผ่านหัวของนาง
ชายรูปงามหัน
