รถม้าคันใหม่ของมู่เฉียนซีเพิ่งถูกออกแบบมาใหม่วันนี้ และพิมพ์เขียวกำลังถูกส่งไปที่กองช่างฝีมือเพื่อรีบสร้าง เช่นนั้นแล้วแน่นอนว่าวันนี้นางจะต้องนั่งรถม้าของตระกูลโอวหยางไป
บนรถม้า มู่เฉียนซีหลับตาพักผ่อน นางเดินทางอย่างราบรื่นมาตลอดจนถึงจวนตระกูลโอวหยาง เมื่อมู่เฉียนซีมาถึง ผู้นำตระกูลโอวหยางมารอรับพร้อมด้วยคนรับใช้ผู้หนึ่ง
ใบหน้าผู้นำตระกูลโอวหยางเต็มไปด้วยรอยยิ้ม“อา… ผู้นำตระกูลมู่ยอมมาช่วยรักษาลูกสาวคนเล็กของข้า ข้าโอวหยางจูสำนึกบุญคุณ”แม้ผู้นำตระกูลโอวหยางจะยิ้มแย้ม คุณชายรองโอวหยางเฉียงกลับแสดงสีหน้าขุ่นเคือง เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากซัดมู่เฉียนซีเข้าสักหมัดผู้ที่เดิมทีเป็นคนไร้ความสามารถ โดนพวกโอวหยางรังแกอยู่ตลอดอย่างมู่เฉียนซี มาวันนี้กลับเกิดเหตุพลิกผัน นางยิ่งใหญ่ขึ้นมาจนพวกเขาต้องมาคอยต้อนรับนางกันทั้งตระกูล ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลยแต่เมื่อสายตาอันโหดร้ายของโอวหยางเฉียงประสานเข้ากับดวงตาเย็นยะเยือกของเยวี่ยเจ๋อ เขาก็ทำได้เพียงค่อย ๆ เก็บซ่อนสายตาเช่นนั้นเอาไว้ เขารู้ตัวเองว่าตอนนี้ไม่สามารถสู้รบปรบมือกับชายบัดซบผู้นี้ได้มู่เฉียนซีแสร้งทำตัวใสซื่อ กล่าวขึ้น “ข้าขอเข้าไปดูอาการของโอวหยางเหว่ยหน่อยเถอะ ข้าเองก็ไม่รู้ว่าอาการของนางเป็นอย่างไร ไม่แน่ใจว่ายาฟื้นฟูว่านหลิงที่พ่อข้าให้ไว้จะสามารถรักษาอาการของโอวหยางเหว่ยได้หรือไม่”ผู้นำตระกูลโอวหยางยิ้มแย้ม กล่าวเชื้อเชิญ
