“คิดไม่ถึงว่าหลี่อ๋องจะลงมือทำรถม้าข้าพัง ซ้ำร้ายยังบ่ายเบี่ยงไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหายให้ ที่สำคัญหมายจะปลิดชีพข้าอีก ข้ามู่เฉียนซีต่อสู้กับหลี่อ๋องเพียงหวังว่าจะได้ค่าเสียหายคืน มันเป็นเพียงการปกป้องตัวเอง อาจดูรุนแรงไปบ้างแต่เป็นเพราะสถานการณ์มันบังคับข้า…
ข้าผู้นำตระกูลมู่ หลี่อ๋องไม่ใช่มกุฎราชกุมาร จะว่าไปตำแหน่งก็ไม่ได้สูงไปกว่าข้า ข้าแค่ทำให้หลี่อ๋องบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย คงจะไม่ใช่ความผิดใหญ่หลวงอะไรนัก” มู่เฉียนซีกล่าวราวกับคนไม่มีความผิดใด ๆ
ซวนหยวนหลี่เทียนเบิกตากว้าง ได้ยินวาจาสตรีสกุลมู่ก็โกรธกรุ่นแทบกระอักเลือด เป็นถึงบุรุษหนุ่มเชื้อพระวงศ์แต่กลับถูกหญิงสาวอวดดีโจมตีได้รับบาดเจ็บ ในวันนี้สถานะของเขามิอาจเทียบหญิงผู้นี้ได้ อีกอย่าง เรื่องนี้เขาก็เป็นฝ่ายผิดเต็มประดา แต่ถึงอย่างไรเขาก็ได้ชื่อว่าเป็นเชื้อพระวงศ์
เสด็จพ่อหูตาบอดหรืออย่างไร ? เหตุใดจึงได้ให้ท้ายเข้าข้างตระกูลมู่เยี่ยงนี้ ?
ซวนหยวนจือรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ตัดสินไปเช่นกัน เมื่อก่อนมู่เฟิงอวิ๋นใช้สมุนไพรวิญญาณแปลกประหลาดเพื่อชุบชีวิตคนตายแล้วอย่างเขาให้ฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง นอกจากนี้ มิอาจปฏิเสธได้ว่าความรุ่งเรืองของตระกูลมู่ให้ผลประโยชน์มาก ดังนั้นเขาจึงให้อำนาจและสิทธิพิเศษมากมายกับตระกูลมู่มาจนถึงทุกวันนี้
ตราบใดที่แคว้นจื่อเยี่ยมีมู่เฟิงอวิ๋น ภายในสามสิบปี แคว้นจื่อเยี่ยจะไม่ใช่แคว้นที่อ่อนแอในเซี่ยโจวอีกต่อ
