ตอนนี้เอามาให้ข้าเลย”
“ข้ายังเตรียมไว้ไม่เสร็จ สองสามวันนี้ข้าจะให้คนส่งมาให้แล้วกัน ท่านก็รีบหลอมหม้อปรุงยาให้ข้าเถอะ”
นางคิดไว้แล้วว่าจะทำอะไร แต่ยังไม่ได้ร่างแบบออกมา
ฮั่วอวิ๋นโมโหจนคิ้วกระดกยกขึ้น ตัวเขาเป็นช่างหลอมอาวุธขั้นสูง แต่มาถูกเจ้าเด็กหนุ่มนี่คอยบัญชา โดยที่เขาก็ทำอะไรเจ้าเด็กหนุ่มนี่ไม่ได้เลย ขัดใจนัก!
มู่เฉียนซียิ้มอ่อน “น่าหลานอวี้ เจ้ามาทำไมกัน ?”
“ข้ามาให้ท่านฮั่วช่วยหลอมอาวุธวิญญาณ แต่ไม่คิดว่าจะมาเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่านเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญภูตระดับหกเอาชนะผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้าได้อย่างสบาย อีกทั้งท่านฮั่วก็ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้าธรรมดา ๆ มู่ซี เจ้าร้ายกาจยิ่งนัก” น่าหลานอวี้กล่าวชื่นชม
ฮั่วอวิ๋นตะโกนออกมา “เจ้าเด็กตระกูลน่าหลาน เจ้ายกยอเด็กหนุ่มนี่แล้วดูถูกข้า จะมีความหมายอะไร ?! ชิชะ! วันนี้ไม่ว่าเจ้าจะอยากให้หลอมอาวุธอะไร ข้าไม่รับทำ ถึงจะให้ราคาสูง ข้าก็ไม่ทำ”
ฮั่วอวิ๋นโมโหโกรธา ทว่าเจ้าเด็กหนุ่มที่มาวันนี้ ก็ไม่ได้มาหาเพื่อให้เขาหลอมอาวุธอย่างจริงจังให้แต่อย่างใด
มู่เฉียนซีโยนขวดยาสองสามขวดให้ฮั่วอวิ๋น กล่าวขึ้น
“ท่านผู้อาวุโสฮั่ว รับไว้ อันนี้ข้าให้ท่านบำรุงร่างกาย แม้ว่าพิษอัคคีจะแก้พิษไปแล้ว แต่ร่างกายของท่านยังจำเป็นต้องได้รับการบำรุง”
ฮั่วอวิ๋นรับไว้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พึงพอใจพลางกล่าวขอบคุณ “ขอบใจ ดูเจ้าหนุ่มนี่ ไม่ถึงกับใจดำขั้นโหดร้ายอำมหิต
