ในที่สุดก็แสดงความสามารถออกมาแล้ว
รองอาจารย์ใหญ่มีใบหน้ายิ้มแย้ม กล่าวกับมู่เฉียนซี “นักเรียนมู่เฉียนซี ครั้งนี้เจ้าสอบได้คะแนนที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก ทางสำนักศึกษาจึงมีมติให้เจ้าข้ามไปเลย ข้ามไปเป็นนักเรียนในห้องเรียนระดับสูง”
มู่เฉียนซีไม่สนใจว่าจะได้อยู่ห้องไหน ขอเพียงนางไม่ใช่ผู้นำตระกูลคนแรกและคนเดียวของแคว้นจื่อเยี่ยที่ถูกสำนักศึกษาไล่ออกก็พอแล้ว
มู่เฉียนซีพยักหน้า “อ้อ ข้าทราบแล้ว ขอขอบคุณมาก”
มู่เฉียนซีแสดงอาการออกมาอย่างเฉยเมย ทำให้รองอาจารย์ใหญ่รู้สึกผิดหวัง
ทั้งแคว้นจื่อเยี่ย คนที่สามารถข้ามระดับสามปี น้อยนักจะมีสักคน นี่ถือว่าเป็นเกียรติแล้ว เหตุใดนางถึงมีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นนี้ล่ะ ?!
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “รองอาจารย์ใหญ่ ข้าจะขอลาหยุดสักระยะหนึ่ง นานเท่าไหร่นั้นข้าไม่แน่ใจ”
ใบหน้าของรองอาจารย์ใหญ่แข็งทื่อ “นักเรียนมู่เฉียนซี เจ้าเพิ่งเลื่อนชั้นไปอยู่ห้องเรียนระดับสูง เรื่องนี้…”
มู่เฉียนซีค่อยเอ่ยขึ้นมา “รองอาจารย์ใหญ่ ถ้าเช่นนั้น ข้าจะสมทบทุนช่วยเหลือสำนักศึกษาในปีหน้า…”
มู่เฉียนซียังพูดไม่จบ รองอาจารย์ใหญ่ก็มีใบหน้าอันยิ้มแย้มสดใส รีบกล่าวตกลง
“ได้! ผู้นำตระกูลมู่ เจ้าเป็นผู้นำของตระกูลใหญ่ ต้องมีธุระให้จัดการมากมาย เป็นธรรมดาที่ไม่สามารถเข้าเรียนได้ทุกวัน เพียงแต่ว่าสอบปลายภาคอย่างไรก็อยากจะขอให้เจ้ามาเข้าร่วม เรื่องอื่นเจ้ามีธุระไม่มาก็ได้ เรื่องลานี่ข้าอนุมัติให้เจ้า”
“
