ล็กน้อยดังออกมา
“แค่ผู้บำเพ็ญภูตระดับห้าเท่านั้นเอง หากพี่สองของเจ้าเป็นผู้ลงมือ เจ้ายังกลัวว่านางจะสามารถรอดไปได้อีกอย่างนั้นหรือ ?” เขากล่าวออกมาอย่างลำพองตน นึกคิดเพียงตนจะต้องคว้าชัย
“ตามไป!” พี่ใหญ่ออกคำสั่งเสียงเข้ม นักฆ่าทั้งสามก็ติดตามไปทางที่มู่เฉียนซีหลบหนีออกไป
ถึงแม้มู่เฉียนซีจะมีพรสวรรค์ทางด้านการฝึกฝนมากมาย เมื่อเทียบกับพลังของพวกเขาทั้งสาม พวกนั้นสามารถฆ่านางได้อย่างง่ายดาย
เสียงดังจากอากาศทางด้านหลัง ไอสังหารอันเยือกเย็นแผ่ออกมา
ใบหน้ามู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนกลายเป็นหม่นคล้ำยิ่งนัก ตอนนี้นางคิดหนัก นักฆ่าพวกนี้ยากต่อการรับมือ ทั้งระยะห่างระหว่างพวกนั้นกับตัวนางก็แคบลงเรื่อย ๆ นางหันหลังกลับไปกล่าวขึ้นอย่างใจเย็นว่า… “คนที่จ้างพวกเจ้ามาจ่ายเงินไปเท่าไหร่ ข้าจะจ่ายให้สิบเท่าเพื่อให้พวกเจ้าล้มเลิกภารกิจในครั้งนี้”
เงินสิบเท่า สมแล้วที่เป็นผู้นำตระกูลมู่ ใจคอกว้างขวาง เงินทองล้นมือ แต่พวกเขาเป็นนักฆ่ามืออาชีพย่อมมีกฎของนักฆ่า
“ข้าให้เงินมัดจำพวกเจ้าก่อน” สิ้นวาจา มู่เฉียนซีโยนขวดยาหนึ่งขวดออกมา
— ตูม! —
ขวดยาระเบิดกระจายก่อนที่จะตกลงสู่พื้น น้ำยาสีใสพลันสาดกระเซ็นใส่พวกเขา
“อ๊าก! หลบเร็ว มันมีพิษ”
“อ๊ากกกก!”
เสียงร้องโหยหวนส่อแววเจ็บปวดดังขึ้นมา ถึงแม้พวกเขาจะหลบอย่างว่องไว แต่มู่เฉียนซีลงมือเร็วอย่างที่ไม่อาจคาดคิด
ยาพิษนี้อันตรายมาก ชาซานโดนเข้าไปก็เนื้อเปื่อยยุ่ย ม
