ีสภาพไม่น่ามอง
มู่เฉียนซีใช้มือเรียวสะบัดไป ทันใดนั้นผงจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนเปลี่ยนกลายเป็นกลุ่มหมอกควันทึบทะมึน
นางที่อยู่ในหมอกควันนั้นก็พลันอันตธานหายไปในควันสีขาว
มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ “ของพวกนี้ตอนข้าอยู่ที่จวนเยี่ยอ๋อง ข้าทำไว้เป็นของขวัญให้เจ้าก้อนน้ำแข็ง เพื่อที่จะได้หนีออกจากเรือนซิวหลอ เวลานั้นไม่คิดว่าจะไม่ได้ใช้แต่กลับมาใช้กับนักฆ่าพวกนี้แทน”
“ชิชะ! เพราะเจ้าอ่อนแอเกินไป ผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้าสามคน เจ้าทำได้เพียงหนีอย่างเดียว” อาถิงอดไม่ได้ที่จะกระแนะกระแหนใส่
“ต่อให้ข้าเป็นผู้ฝึกฝนทั้งวิถีเซียนและวิถียุทธ์ มีแหวนมังกรเทพวารี ธาตุวารีพลังวิญญาณอย่างมากก็ได้แค่ต่อกรกับระดับแปด พวกระดับเก้า หากเจ้ามีปัญญาก็ฆ่าพวกเขาให้ตายทั้งหมดสิ หึ! ถ้าหากข้ามีเจ้านั่นคุ้มครองอยู่กับตัว ข้าก็คงไม่ต้องวิ่งหนีหรอก”
แววตาของมู่เฉียนซีฉายแววแสงพัดผ่าน “แม้พวกเขาจะเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้า ข้าก็จะทำให้พวกเขาทิ้งชีวิตไว้ในป่าแห่งนี้”
เวลานี้ มู่เฉียนซีใช้ประโยชน์จากป่าเทียนหวง เริ่มวางกับดักยาพิษต่าง ๆ จนทำให้มุมปากอาถิงกระตุกขึ้นมา
“ข้าไม่ได้จะว่าเจ้านะ แต่กับดักพวกนี้มันจะดูโหดร้ายเกินไปไหม ?”
มู่เฉียนซียกมือโบกไปมา “ไม่รู้ ข้าไม่มีวิธีอื่นแล้ว ทั้งเรายังมีเวลาจำกัด เพื่อที่จะรักษาชีวิตไว้ก็ได้แต่ทำกับดักพวกนี้ แม้มันจะดูรุนแรงไปบ้างสักหน่อยก็ตามที เราก็จำต้องทำ”
— ฟิ้ว! —
นักฆ่าสามคนเข้าประช
