่เหลือโกรธจัดหน้าดำคล้ำเขียว เลือดสูบฉีดขึ้นถึงเบ้าตา
— ฟิ้ว! —
เข็มพิษจำนวนนับไม่ถ้วนลอยไปมาราวกับห่าฝนที่ร่วงหล่นเป็นสายหนัก ๆ
“อ๊าก! อ๊าก! อ๊ากกกก! ดวงตาข้า”
เข็มพิษและยาพิษเข้าไปในตาของชาซาน ทำให้ดวงตาของเขาคู่นี้เจ็บปวดแสนสาหัส ทันใดนั้น เขารู้สึกว่าดวงตาเจ็บแปลบ ๆ สายตาก็เข้าสู่ความมืดมิดในบัดดล
“กับดักของเจ้ามันจู่โจมคนตรงจุดอ่อน สุดยอดจริง ๆ สองคนนี้ช่างน่าสมเพช” อาถิงพูดอย่างสุขใจ
มู่เฉียนซีได้แต่กลอกตาขาวให้อาถิงอย่างช่วยไม่ได้ เขากำลังตกอยู่ในอันตราย แต่เจ้านี่นอกจากจะสมน้ำหน้าแล้วยังกล่าววาจาใจร้ายอีก ไม่คิดจะทำเรื่องอื่นแล้วหรืออย่างไร ?
เขาไม่ได้ช่วยอะไรเลย นางชักรู้สึกสงสัยแล้วว่าเจ้านี่ใช่สิ่งที่เขาเล่าลือกันว่าเป็นเทพศาสตราวุธนิรันดร์ที่มีฝีมืออันร้ายกาจจริง ๆ หรือ ?
มู่เฉียนซีพูดด้วยน้ำเสียงต่ำลง “ข้าเพียงแค่ทำให้สองคนนี้หมดพลังการต่อสู้ไป ยังเหลืออีกคนหนึ่ง”
“อ๊าก! มู่เฉียนซี เจ้ามันรนหาที่ตาย ป่าไม้เป็นพยาน ข้า ซาอี้ผู้นี้จะฆ่าสตรีร้ายกาจนั่นให้ตกตายคามือ!”
ซาอี้เห็นพี่น้องถูกทำร้ายจนทรมาน ดวงตาคู่นั้นของเขาก็แดงก่ำขึ้นมา เขากัดฟัน กินยาขั้นสูงเข้าไป ทันใดนั้นความรู้สึกว่าพลังในร่างกายเพิ่มพูนขึ้นมากมายมหาศาลเข้าปกคลุมทั่วร่าง
.
