ญญาณระดับหนึ่งมามอบให้ ก็ถือว่าสละสิทธิ์”
สัตว์วิญญาณแบ่งออกได้เป็นเจ็ดระดับ แม้สัตว์วิญญาณระดับหนึ่งจะสามารถจัดการได้โดยผู้ฝึกตนระดับต่ำ แต่ก็ต้องร่วมมือกันเป็นกลุ่ม มีเพียงผู้ฝึกตนระดับสูงจึงจะต่อกรกับมันด้วยตัวคนเดียวได้
“พวกเจ้าทุกคนจะมีป้ายหยกประจำตัว ถ้าพบเหตุการณ์อันตรายให้กำจนป้ายหยกแตกกระจาย กระนั้นอาจารย์จะไปช่วยพวกเจ้าเอง แต่จะสามารถเลื่อนชั้นไปเข้าห้องเรียนระดับกลางได้ไหมนั้น ต้องดูจากผลสอบในครั้งนี้ของพวกเจ้า” รองอาจารย์ใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงอันดัง ท่าทางขึงขังไม่เบา
รองอาจารย์ใหญ่ยกมือขึ้นพร้อมกล่าวด้วยเสียงอันดัง “การสอบเริ่มขึ้นได้!”
ถึงแม้พวกเขาจะเป็นนักเรียนที่เก่งกาจของสำนักศึกษาของแคว้นจื่อเยี่ย แต่การต่อกรกับสัตว์วิญญาณระดับหนึ่งมิใช่จะต่อกรได้ง่าย ๆ พอเข้าไปในป่าเทียนหวง มีคนไม่น้อยที่จับกันเป็นกลุ่มน้อย ๆ เลือกทำงานกันเป็นกลุ่ม เวลาต่อกรกับสัตว์วิญญาณระดับหนึ่งจะได้มีโอกาสชนะมากยิ่งขึ้น
ไม่รู้ว่ามีใครเตือนพวกเขา หรือว่าตัวนางในอตีดจะมีคนเกลียดชังมากเกินไป ถึงแม้จะไม่ใช่คนไร้ความสามารถแล้ว ทว่ายังไม่มีใครยอมที่จะอยู่กลุ่มเดียวกับมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีเบะริมฝีปากหดหู่ใจเล็ก ๆ ‘ก็ได้… นางตัวคนเดียวได้ ตัวคนเดียวทำอะไรย่อมสะดวกกว่า’
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าป่าเทียนหวงนี้เป็นดินแดนที่มีสิ่งของมีค่า ทั้งยังมีสมุนไพรต่าง ๆ มากมาย
มู่เฉียนซีเห็น นางลืมไปว่านางมาสอบ จึงเริ่
