มตั้งใจเก็บสมุนไพรบางส่วน ยังมีเวลาอีกตั้งเจ็ดวันมิใช่หรือ ? นางไม่เชื่อว่าในเจ็ดวัน นางเก็บสมุนไพรไปพร้อมเดินในป่าเทียนหวงไป จะไม่พบเจอสัตว์วิญญาณระดับหนึ่ง
ตอนที่มู่เฉียนซีเก็บสมุนไพรอยู่นั้น พลันพบว่าตนเองกำลังถูกใครหลายคนติดตาม แววตาของนางพลันเยือกเย็นขึ้น คงมีคนอยากให้นางตายอยู่ที่ป่าเทียนหวงแห่งนี้
มู่เฉียนซียังคงเก็บสมุนไพรอยู่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง คนพวกนั้นก็กำลังปรึกษาหารือกันในที่ลับ
“ลงมือได้ ตอนนี้ไม่มีคน”
“เช่นนั้นก็ไป!”
— ฟิ้ว! —
ชายวัยกลางคนทั้งห้าอายุราวสามสิบสี่สิบรีบพุ่งตัวออกมา มองไปที่มู่เฉียนซีด้วยสายตาดุร้าย “สาวน้อย นำเงินทองสมบัติที่อยู่ในกายเจ้าออกมาเสียเดี๋ยวนี้ แล้วพวกข้าจะปล่อยตัวเจ้าไป”
“เหอะ! กล้าปล้นข้า พวกเจ้าอยากตายเรอะ ?!”
มู่เฉียนซีเคลื่อนย้ายร่างมาข้างหลังของคู่กรณี นำน้ำกลั่นเปลี่ยนเป็นใบมีดน้ำแข็ง แทงเข้ากลางหลังฝ่ายตรงข้ามในฉับพลันทันใด
“ชะช้า! เจ้าอยากตายหรืออย่างไร ?” อีกสี่คนชักกระบี่ชี้มาที่มู่เฉียนซี ใครคนหนึ่งพูดขึ้นมา
มู่เฉียนซีสะบัดมือ นางกล่าว “มังกรวารี ไป!”
— ตูม! —
คนพวกนี้ที่มีพลังมากที่สุดเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้า ต่ำสุดเป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับเจ็ด ถือว่ามากกว่ามู่เฉียนซีไม่น้อยเลย แต่เมื่อมู่เฉียนซีระเบิดพลังรุนแรงออกมา ก็ทำให้พวกเขารับผลกระทบไม่น้อยเช่นเดียวกัน
“ผู้บำเพ็ญภูตระดับห้า ผู้ใช้ธาตุวารีบัดซบ!” ใบหน้าของพวกเขาทุกคนเปลี่