ย็น ๆ มาจากฝั่งตรงข้าม ดีกว่าใช้เครื่องปรับอากาศในฤดูร้อนเสียอีก
มู่เฉียนซีนอนอยู่บนเตียงได้แต่พร่ำบ่นไป “คนบ้า! ไปที่ไหนก็หนีไม่พ้น”
นางรู้สึกว่าดวงตาคู่นั้นน่าจะใส่อุปกรณ์ตรวจจับไว้กับนาง ไม่ว่าจะไปที่ใด จะต้องพบเจอเขาทุกทีไป
มู่เฉียนซีคิดไปมาก็พึมพำ “อาถิง เขากลัวว่าข้าจะนำศาลาเลือนรางเก้าชั้นหนีไปหรือเปล่า ถึงคอยจับตาดูข้าตลอด หรือไม่พวกเรายกเลิกพันธสัญญากัน เจ้าไปอยู่กับเขาเป็นอย่างไร ?”
.
