ได้ฟังคำพูดของอาถิงที่แฝงไปด้วยความสงสัย มู่เฉียนซีแทบสะดุดล้มลง มุมปากนางกระตุกขณะเอ่ยคำ “อาถิง เจ้าคิดมากไปแล้ว รีบอาบน้ำนอนเถอะ”
“แต่เป็นเรื่องจริงที่ข้าหลงรักการปรุงยาเพราะเขา” มู่เฉียนซีกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
…
“สำเร็จแล้ว”
ที่ห้องยา หลิงซือหลินทำหน้าเหลือเชื่อ
“ท่านผู้นำตระกูล ท่านทำสำเร็จในการปรุงยาเพียงครั้งที่สอง”
อาถิงให้มู่เฉียนซีดูขั้นตอนที่เซียนปรมาจารย์ปรุงยาใช้ ทำให้นางได้รับผลประโยชน์มาไม่น้อย อีกทั้งนางมีพรสวรรค์ด้านการปรุงยาค่อนข้างดี ปรุงยาในครั้งที่สองจึงสำเร็จด้วยดี
มู่เฉียนซีขลุกอยู่ในห้องปรุงยา ผลลัพธ์ของนางแทบจะทำให้หลิงซือหลินเป็นบ้า
“ยาระดับหนึ่ง ปรุงสำเร็จเต็มสิบส่วน”
“ยาระดับสอง ปรุงสำเร็จเต็มสิบส่วน”
“ยาระดับสาม ก็ปรุงสำเร็จเต็มสิบส่วน”
ท่านผู้นำตระกูลมู่ เริ่มจากที่ไม่เคยปรุงยามาก่อน กลายมาเป็นนักปรุงยารุ่นเยาว์ที่สามารถปรุงยาระดับสามได้สำเร็จ ในประวัติศาสตร์ของทั้งแคว้นจื่อเยี่ย ยังไม่มีนักปรุงยาระดับรุ่นเยาว์ที่ปรุงยาระดับสามได้มาก่อน
ท่านผู้นำตระกูลใช้เวลาเพียงครึ่งวันเท่านั้น น่ากลัวเหลือเกิน… น่ากลัวเกินไปแล้ว
“ท่านผู้นำตระกูล ครึ่งวันมานี้ท่านยังไม่ได้พักผ่อนเลย พักผ่อนหย่อนใจเสียหน่อยเถอะ คลายความเหนื่อยล้า” หลิงซือหลินอดไม่ได้ที่จะกล่าวเตือน
“ใช่ ข้าควรนอน” มู่เฉียนซีกล่าวเบา ๆ นางนำวิธีการปรุงยามาลองทำหมดแล้ว เวลานี้เหนื่อยล้ายิ่งนัก
