เสียงนั้นเกิดจากสาเหตุที่หม้อปรุงยาของมู่เฉียนซีระเบิด
มู่เฉียนซีไม่เป็นอะไร ตอนเกิดการระเบิดนางใช้พลังวิญญาณวารีปกป้องตัวเองไว้ หลิงซือหลินมีสภาพที่น่าสังเวชใจ เขาคลานออกจากซากปรักหักพังด้วยความอับอาย แต่กลับถามออกมาด้วยความเป็นห่วง
“ท่านผู้นำตระกูล ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม ?”
มู่เฉียนซีกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก พึมพำออกมาเบา ๆ “มัน… ระเบิดได้อย่างไร ?”
“ไฟก็ควบคุมอย่างสมบูรณ์ดี อ่า…”
“หรือว่า… เอ่อ… ข้าไม่ได้คำนวณปริมาณวัตถุดิบผิดไปใช่หรือไม่… หรือว่าข้าจะไม่มีพรสวรรค์ด้านการปรุงยา และข้ากำลังเข้าสู่ทางตันของการปรุงยา”
หลิงซือหลินปลอบใจ “ท่านผู้นำ ไม่มีผู้ใดประสบความสำเร็จในการปรุงยาครั้งแรกหรอก ครั้งแรกล้มเหลวเป็นเรื่องธรรมดา ท่านอย่าได้เสียใจไปเลย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เริ่มต้นส่วนใหญ่จะมีอาจารย์คอยชี้นำอยู่ข้างกาย ท่านทำได้ถึงเพียงนี้ ทำได้ดีแล้ว”
คนในตระกูลมู่ก็กำลังพูดถึงเหตุการณ์ระเบิดในครั้งนี้
“ให้ตายเถอะ! ระเบิดเกิดขึ้นได้อย่างไร ?”
“เย็นไว้ก่อน ท่านผู้นำตระกูลดูเหมือนกำลังศึกษาการปรุงยา”
“ฮ่า ๆ ๆ นางเรียนการปรุงยา ไม่รู้โดนระเบิดตายหรือเปล่า ถ้าถูกระเบิดตายไปก็ดี” ผู้เฒ่ารองหัวเราะเสียงดัง
ในเวลาเดียวกัน ยังมีอีกคนหนึ่งที่หัวเราะเสียงดังมากกว่าผู้เฒ่ารอง …อาถิง
“ฮ่า ๆ ๆ สตรีน่าตาย เจ้าก็ยังมีวันนี้กับเขาด้วยสินะ”
ใบหน้าของมู่เฉียนซีหม่นลง “หากเจ้ายังหัวเราะอีก ข้าจะทำให้
