เจ้าร้องไห้อย่างน่าเกลียด”
“ข้าคิดว่าเจ้ามีความเชี่ยวชาญทางด้านปรุงยาราวกับพลิกฝ่ามือ คิดไม่ถึงว่าความสามารถการปรุงยาของเจ้าเป็นเพียงมือใหม่” อาถิงจงใจแกล้งนาง พูดด้วยน้ำเสียงผิดหวัง
“ครั้งแรกแล้วอย่างไร ? ครั้งต่อไปข้าจะไม่ล้มเหลวแน่”
ในโลกเดิมของนาง การปรุงยาที่แท้จริงสาบสูญหายไปหมดแล้ว แม้นางจะมีสูตรปรุงยามากมาย ตำราขั้นพื้นฐานที่มีอยู่ในตระกูลมู่นั้นก็ไม่สมบูรณ์ ทำให้เกิดข้อผิดพลาดจนหม้อปรุงยาระเบิด
“เดี๋ยวก่อน เพื่อไม่ให้เจ้าเสียหน้า เข้ามา ข้าจะแสดงอะไรให้เจ้าดู”
“เข้าไป ตอนนี้ข้าเข้าไปได้หรือ ?”
“เจ้ามีพันธสัญญากับข้า ถึงแม้ตอนนี้พลังข้าจะน้อย ทำให้ร่างของเจ้าเข้าไปไม่ได้ แต่ข้าส่งจิตสำนึกของเจ้าเข้าไปได้ มาสิ… ข้าจะให้เจ้าดูของดี รับรองว่าเจ้าจะไม่รู้สึกเสียใจภายหลัง”
มู่เฉียนซีพูดติดตลกน้ำเสียงเย้าหยอก “หา! หากเจ้าต้องการให้ข้าเห็นสิ่งเล็ก ๆ ของเจ้า ข้าไม่สนใจหรอกนะ”
ใบหน้าอันงดงามของอาถิงแดงก่ำขึ้นทันที ถ้อยวจีพลันแข็งกร้าว “มู่เฉียนซี ไปตายเสีย! ของเจ้าสิเล็ก”
“แต่เดิมก็เป็นเช่นนั้น ยังจะไม่ยอมรับ” มู่เฉียนซีพึมพำ นางเดินกลับไปยังที่พักของตน ตลอดทางก็ทะเลาะกับอาถิง
“ข้าไม่มีทางยอมรับ อย่างไรของข้าก็ไม่เล็ก”
“หึ!”
“เหอะ!”
เมื่อเห็นว่ามู่เฉียนซีจากไปแล้ว หลิงซือหลินรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย …ท่านผู้นำล้มเลิกปรุงยาแล้วหรือ ? ถึงแม้ท่านจะไม่สามารถฝึกปรุงยาได้สำเร็จ ยาเหย้
