“มีสหายมอบมันให้ข้า” มู่เฉียนซีตอบง่าย ๆ
“สหายหรือ ? สหายของท่านผู้นำตระกูลที่เมืองหลวงคงไม่ได้ใจกว้างแบบนี้กระมัง” ผู้เฒ่าใหญ่กล่าวออกมาอย่างสงสัย
มู่เฉียนซีตอบออกไป “เป็นสหายเก่าที่รู้จักกันแต่ก่อน รู้จักกันตั้งแต่ยังไม่มาตระกูลมู่ เขาได้ยินมาว่าข้าต้องการเงินสามล้านเหรียญทองคำ จึงนำยาเหย้าจี้ที่เขาปรุงเองไปประมูล ขายได้ราคาดี แค่สามล้านเหรียญทองคำเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยสำหรับเขา ”
“ซี้ดดดด!”
ผู้เฒ่าหลายท่านต่างสูดลมเย็นเข้าไป
คนที่ทำยาเหย้าจี้แสนประหลาดนั้นเป็นสหายกับท่านผู้นำตระกูล หรือว่ามู่เฟิงอวิ๋นจะทิ้งยาไว้คอยช่วยเหลือมู่เฉียนซี ?
มีสหายเป็นหมอปรุงยาสนับสนุนมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีย่อมอยากได้อะไรก็ได้
หากรู้แต่แรกว่ามีคนเช่นนี้หนุนหลังนางอยู่ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามพวกเขาจะไม่ลงไปพนันด้วยเป็นอันขาด
“เนื่องจากท่านผู้เฒ่าทั้งหลายพ่ายแพ้ ก็เชิญพวกท่านทำตามที่ได้รับปากไว้ กระดาษขาวหมึกดำเขียนไว้ชัดเจน”
หนึ่งเดือน รับเงินเพียงสิบเหรียญ… อีกทั้งทุกคนต้องมอบอำนาจที่มีอยู่ในมือ
ต้องส่งมอบมันให้กับเด็กผู้หญิงตัวเล็กซึ่งเป็นผู้นำตระกูล ต่อให้เบื้องหลังของนางมีหมอยาลึกลับสนับสนุน เรื่องทำการค้า พวกเขามีความสามารถมากกว่า พวกเขาคิดว่าอีกไม่นานเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ต้องมาร้องขอให้พวกเขารับเอาอำนาจกลับไปเช่นเดิม
เมื่อไล่พวกผู้เฒ่ากลับไปแล้ว มู่เฉียนซีหันมององครักษ์เงาที่เฝ้าอยู่ทางประตู นา
