่าวก่อนจะเดินออกไป “คุณชาย ท่านช่างเยี่ยมจริงเชียว …ข้าจะรีบให้คนนำไปแลกให้ทันที”
เวลานี้เอง หมอไป๋ก็เดินเข้ามาพูดกับมู่เฉียนซี “เด็กน้อย… เอ่อ คุณชาย นายน้อยของเราเชิญไปพบ”
นายน้อยไหนกัน ? คงหมายถึงนายน้อยของบ้านประมูลอันดับหนึ่งกระมัง
มู่เฉียนซีเอ่ยขึ้น “ได้”
ชั้นหกของบ้านประมูลอันดับหนึ่งตกแต่งอย่างมีเอกลักษณ์ วิจิตรประณีตทว่าเรียบง่าย
หมอไป๋เปิดประตูเข้าไป มู่เฉียนซีก็เห็นว่ามีชายผู้หนึ่งนั่งอยู่ข้างใน เขาสวมเสื้อคลุมสีขาวยาว ใบหน้าเนียนขาวราวหยกขาวดูสูงส่งระคนสง่างาม
แววตาที่เหมือนจิ้งจอกคู่นั้นเผยรอยยิ้มอ่อน ๆ ออกมา ทว่าไม่ได้ยิ้มมาจากภายใน
น่าหลานอวี้ไม่ได้ส่งเสียง มู่เฉียนซีเอ่ยขึ้นก่อน
“ครั้งนี้ที่มาบ้านประมูล ข้าได้รับสิ่งของมากมาย ต้องขอบคุณนายน้อยน่าหลาน”
.
