รียกข้าไปพบ”
เมื่อมู่เฉียนซีมาถึงเรือนอวู่โยวก็เห็นร่างสีขาวท่ามกลางต้นไม้ “ท่านอาเล็ก ท่านกินยาแล้วรึ ?”
มู่อวู่ซวงหันมายิ้มอ่อนโยน ใบหน้าเผยความใจดีแม้แววตามิอาจแสดงอารมณ์ “เรียบร้อย… คำสั่งของผู้นำตระกูลน้อย ข้ากล้าไม่เชื่อฟังด้วยหรือ ?”
“เหอะ ท่านรู้ก็ดีแล้ว” มู่เฉียนซีพึมพำเบา ๆ นางเดินมายืนข้างกายมู่อวู่ซวง เอ่ยถามว่า… “ท่านอาเล็กคงทราบเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้แล้วใช่หรือไม่ ?”
“อืม เจ้าต้องการให้อาเล็กช่วยสิ่งใดไหม ?”
ได้รับสามล้านเหรียญทองคำภายในสามวัน แม้แต่พี่ใหญ่ก็ยังทำไม่ได้ในแคว้นจื่อเยี่ยนี้
“มิได้ …ข้ารับปากกับพวกผู้เฒ่าไว้ว่าจะไม่ให้ท่านอาเล็กช่วยข้า”
“ข้าสามารถทิ้งสมุนไพรวิญญาณสองสามต้นลงบนถนนได้ ซีเอ๋อร์ก็แค่โชคดีมาพบเข้าจึงเก็บได้ พวกเขาไม่มีหลักฐานแน่ว่าข้าช่วยเจ้า” มู่อวู่ซวงกล่าวเสียงเรียบ
มุมปากมู่เฉียนซีกระตุกยกเป็นรอยยิ้ม เป็นวิธีการที่ดี
อาเล็กของนางทั้งฉลาดหลักแหลมและเจ้าเล่ห์ การที่นางเป็นเช่นอา บางทีอาจเพราะกรรมพันธุ์ก็เป็นได้
ผู้เฒ่าใหญ่ได้คิดพิจารณาถึงช่องโหว่ต่าง ๆ ก่อนทำการเดิมพัน แต่เขาคงคิดไม่ถึงว่าท่านอาเล็กจะมีวิธีหลากหลาย หากผู้เฒ่าใหญ่รู้เข้า คงจะอาเจียนเป็นเลือดด้วยความโกรธขึ้ง
มู่เฉียนซียิ้ม “ท่านอา ข้าเดิมพันกันอย่างโจ่งแจ้ง ข้าจะต้องปฏิบัติตามกฎ”
“ดูเหมือนซีเอ๋อร์มีวิธีการของตนเองแล้ว” มู่อวู่ซวงพูดด้วยน้ำเสียงสงสัยใคร่รู้
“ท่านอาต้อ
