งรอดู” มู่เฉียนซีส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ผู้เป็นอา แม้ท่านอาจะรับรู้ไม่ได้ด้วยตา แต่นางคิดว่าท่านอารับรู้ด้วยใจ
อาหลานพูดคุยกันสักพัก มู่เฉียนซีก็ถอนหายใจ “เฮ้ออออ”
มู่อวู่ซวงขมวดคิ้ว “ซีเอ๋อร์ เหตุใดถึงได้ถอนหายใจยาวเช่นนั้น ?”
เขาหวังว่าซีเอ๋อร์จะมีความสุขไม่ถูกผูกมัด
มู่เฉียนซีดันรถเข็นมู่อวู่ซวงเข้าไปในห้องพัก “ท่านอา คนหนุ่มสาวในเมืองหลวงอายุเท่าข้าเป็นรุ่นที่สองเหมือนกับท่าน แล้วเหตุใดข้าถึงได้ข้ามขั้นตอนมาเป็นผู้นำตระกูลเรา ? ทุกวันถูกคนชราพวกนั้นจุดชนวนความรำคาญ ไหนเลยยังจะต้องมาจัดการเก็บกวาดทำความสะอาดกับพวกคนเหล่านั้นอีก”
“ซีเอ๋อร์อยากออกไปจากตระกูลมู่หรือ ?” มู่อวู่ซวงถาม
“ไม่ถึงกับต้องการจากไป ที่นี่เป็นที่ที่ท่านพ่อข้าทิ้งไว้ให้ ทรัพย์สินเงินทองมากมาย กินดีอยู่ดี เพียงแต่ข้าอยากสัมผัสชีวิตแบบคุณหนูรุ่นที่สองบ้าง ข้าไม่หวังว่าท่านพ่อจะกลับมารับตำแหน่ง ดังนั้นท่านอาต้องหายไว ๆ จะได้มารับตำแหน่งท่านผู้นำตระกูล แล้วข้าจะไปลองมีชีวิตแบบคุณหนูรุ่นที่สองบ้างสักที” มู่เฉียนซียิ้ม
นางตัดสินใจแล้ว เพื่อวันเวลาอันแสนสบายของนาง นางจะต้องรักษาอาเล็กให้หายดี
มือเย็นของมู่อวู่ซวงจับมืออันอบอุ่นของหลานสาว ถูกต้อง! หากไม่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด ซีเอ๋อร์คงได้เป็นเสมือนองค์หญิงน้อยอันเป็นที่รักของทุกคน แต่มาวันนี้…
มู่อวู่ซวงพยักหน้า “อาเล็กจะหายไว ๆ ซีเอ๋อร์หลานสาวอาจะได้ทำตามใจปรารถนา
