กแล้ว”
ถึงแม้คนเหล่านี้จะใช้แซ่มู่ แต่ก็เป็นแค่ข้ารับใช้ในบ้านที่ท่านพ่อจ้างมาหรือไม่ก็ซื้อมา ในเวลานั้นเพราะเห็นความสามารถของพวกเขา จึงปล่อยให้พวกเขาดูแลกิจการของตระกูลมู่
ไม่คิดว่าผ่านไปสิบปี พวกเขาจะคิดว่าแซ่มู่เป็นของพวกเขา เป็นผู้มีอิทธิพลในตระกูลมู่จึงสามารถควบคุมกิจการของตระกูลได้
ผู้เฒ่าใหญ่กล่าวด้วยอาการปวดหัว “ผู้นำตระกูล ท่านไม่สามารถคิดเช่นนั้นได้! ข้า…”
ก่อนที่ผู้เฒ่าจะทันพูดจบก็ถูกมู่เฉียนซีขัดจังหวะ… “ลืมไปเถอะ! การให้เงินสิบเหรียญทุกเดือนมันน้อยไปหน่อย ขอทานในแคว้นจื่อเยี่ยยังได้เงินมากกว่าสิบสองเหรียญ ดังนั้นท่านผู้เฒ่าทั้งหลาย พวกเรามาพนันกันเถอะ” มู่เฉียนซีมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม
ผู้เฒ่าตกตะลึง พนัน!
มู่เฉียนซีคิดจะทำสิ่งใด ? เมื่อก่อนเป็นแค่นกน้อยที่อยู่ในกำมือของพวกเขาแท้ ๆ มาวันนี้กลับกลายเป็นนางพญาปีศาจไปเสียแล้ว…
มู่เฉียนซีเป็นเช่นสายลมที่พัดกระโชก พวกเขาไม่สามารถคาดเดาได้ว่าลมจะพัดไปในทิศทางใด ?
ผู้เฒ่าใหญ่ “ท่านผู้นำตระกูลหมายความว่าอย่างไร ?
มู่เฉียนซียิ้ม “พนัน แน่นอนว่าความหมายตามตัวอักษร ในอดีตข้าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยทุกเดือน แต่ตอนนี้พวกท่านบอกว่าให้ข้าใช้หนึ่งพันเหรียญต่อเดือนเท่านั้น แน่นอนว่ามันน้อยเกินไป จะให้ข้าใช้ชีวิตอย่างไร ? ข้าไม่มีวันเห็นด้วยแน่”
หนึ่งพันเหรียญ แค่ยาอายุวัฒนะระดับสูงก็ซื้อไม่ไหวแล้ว นางจะไม่มีวันปล่อยให้พวกเขาประสบความสำเร็จแน