กที่เป็นคนขี้ขลาดเหมือนหนู แต่ตอนนี้กลับหยิ่งผยอง มันยากที่จะรับมืออย่างแท้จริง
“ท่านผู้นำตระกูล เรื่องเก่าในอดีตพวกเราจะไม่ขอรื้อฟื้น” ผู้เฒ่าใหญ่ก้มหน้ากล่าว
ผู้เฒ่ารองร้อนรน พวกเขาไม่สนว่าจะใช้วิธีใดกำจัดเด็กน้อยผู้นี้ อย่างไรก็ต้องกำจัด
ผู้เฒ่าใหญ่กล่าวต่อ “อย่างไรก็ตาม ท่านผู้นำยังเยาว์วัย เวลานี้ตระกูลเหลือเงินใช้จ่ายเพียงน้อยนิด ทุกฝ่ายควรใช้จ่ายอย่างจำกัด ดังนั้นข้าคิดว่าควรควบคุมการใช้จ่ายของผู้นำตระกูล”
มู่เฉียนซียกยิ้มขี้เล่น “อ่า! ควบคุมรึ ? ควบคุม… ข้าไม่รู้ว่าผู้เฒ่าใหญ่วางแผนจะควบคุมการใช้จ่ายแค่ไหน ?”
“หนึ่งพันเหรียญเพียงพอที่ท่านผู้นำตระกูลจะใช้จ่าย”
“หนึ่งพันเองรึ ? ผู้เฒ่าใหญ่ ท่านคิดว่านั่นเพียงพอจริงหรือ ?”
“ตราบใดที่ท่านไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยเฉกเช่นเมื่อก่อน พันเหรียญย่อมเพียงพอ”
มู่เฉียนซีชี้มือไปที่พวกเขา “เจ้าบอกว่าผู้นำตระกูลได้รับเงินหนึ่งพันต่อเดือน ดังนั้นผู้เฒ่า ข้าให้พวกเจ้าใช้จ่ายเดือนล่ะสิบเหรียญ ทุกคนควรได้รับการปฏิบัติที่เท่าเทียมกัน ว่าไหมล่ะ ?”
ได้ยินวาจา ผู้เฒ่าทั้งหลายแทบกระอักเลือด เงินสิบเหรียญ…! นี่มันเรื่องตลกอันใด
ผู้เฒ่าใหญ่แย้งทันควัน “ท่านผู้นำตระกูล สมาชิกในครอบครัวของพวกเราก็มีเกือบร้อยคน เงินสิบเหรียญคงมิอาจเพียงพอ ท่านผู้นำอย่าได้ล้อเล่นไป”
“ข้าผู้เป็นผู้นำตระกูลได้รับเพียงแค่หนึ่งพัน แต่พวกเจ้าเป็นแค่ผู้อาวุโส เงินสิบเหรียญถือว่ามา