่เฉียนซีสะบัดมือ หันหลังกลับเดินเข้าไปในห้องยา
โบยร้อยครั้งแล้วเพิ่มอีกสามร้อยครั้ง อวิ๋นเซิ่งตกใจจนเป็นลม ถึงแม้เขาจะอยู่ระดับปรมาจารย์ภูต โบยสามร้อยครั้งอาจไม่ทำให้ถึงแก่ชีวิต แต่ทุกครั้งที่ถูกตีมันช่างทรมาน
มู่เฉียนซีมองสำรวจดูห้องยา ภายในห้องยา ยาแต่ละชนิดของอวิ๋นเซิ่งล้วนเป็นยาด้อยคุณภาพ ส่วนใหญ่เป็นยาที่ปรุงไม่ประสบความสำเร็จ
ในความคิดของนางคาดว่าอวิ๋นเซิ่งนำเงินของตระกูลมู่ใช่จ่ายดั่งเม็ดทราย และใช้สมุนไพรอย่างสิ้นเปลือง
— แอ๊ด! —
ในขณะนั้นเอง ประตูหลังของห้องยาก็ถูกเปิดออกมา
.
