ลมพัดผ่านจิ่วเยี่ยมาถึงกลางห้องของมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีเมื่อมาถึงที่พักก็นอนในทันที ตอนนี้นางยังไม่มีจิตใจจัดการห้องอันแสนยอดแย่ของนาง
มู่เฉียนซีหลังจากย้อนเวลามาที่นี่ก็ผูกพันธสัญญากับศาลานิรันดร์โดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็ถูกซวนหยวนจิ่วเยี่ยพบเห็นและได้ถูกนำตัวกลับไป
นางได้ทำการปรุงยาพิษ หลังกลับมาจวนที่พักก็จัดการกับคู่หญิงร้ายชายเลวจนไม่มีเวลาพักผ่อน ร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรง เมื่อกลับมาก็รีบมาที่พักของตนเอง ไม่มีแรงสนสิ่งอื่นใดอีก
นอนก่อนค่อยว่ากัน อันที่จริงก็ไม่ได้ดูแย่มากมาย แค่ทองเหลืองอร่ามงามตามากมายก็เท่านั้น
แต่ก็ทำให้จิ่วเยี่ยที่ชอบสีแนวดำขรึมถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อย ซวนหยวนจิ่วเยี่ยอยู่ใกล้ริมหน้าต่างทอดสายตามองไปยังใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิท เพียงมองสักพักเขาก็ได้อันตรธานหายไปจากห้องนี้ราวกับไม่เคยปรากฏตัวที่นี่มาก่อน
ณ ตอนนี้บริเวณทางเดินในเมืองจื่อตูครึกครื้น ผู้คนต่างพากันมุงดูตั้งแต่จวนตระกูลมู่ไปจนถึงจวนหลี่อ๋องอย่างหนาแน่น
“ให้ตายสิ! มู่เฉียนซียกเลิกหมั้นหมายหลี่อ๋อง”
“หนังสือยกเลิกหมั้นหมายได้ยินมาว่าคุณชายอวู่ซวงเป็นผู้เขียนด้วยตนเอง คงไม่ใช่เรื่องเท็จหรอก!”
“ไม่คาดคิดเลยว่าหลี่อ๋องผู้เปี่ยมไปด้วยความสามารถจะไร้ซึ่งสมรรถภาพการสืบพันธุ์”
เสียงสนทนาของเหล่าราษฎรทำให้ซวนหยวนหลี่เทียนอยากหาหลุมหลบเข้าไป แต่ร่างกายของเขาไม่รู้ว่าเป็นอะไรกลับขยับเขยื้อนไม่ได้
มู่หรูอวิ๋
