โยน ทอดสายตามองรอคอยมองไปที่ซวนหยวนหลี่เทียน
ซวนหยวนหลี่เทียนไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองนาง นางจึงเอื้อมมือไปกระชากชุดของซวนหยวนหลี่เทียน
“มู่หรูอวิ๋น เจ้าจงหยุดมือของเจ้าซะ!”
“อ๊า!”
ผู้คนต่างพากันส่ายหน้า
“สาวงามทำถึงขนาดนี้แล้ว แต่ทว่าหลี่อ๋องยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ คงเป็นจริงดังที่คุณชายอวู่ซวงกล่าวไว้ไม่มีผิด หลี่อ๋องไร้สมรรถภาพจริง ๆ สินะ”
“…”
หลี่อ๋องกับมู่หรูอวิ๋นพ่ายแพ้ให้แก่ผู้นำตระกูลมู่ที่ไร้ความสามารถจนได้รับบาดเจ็บและถูกยัดใส่ในโลงกลับไปจวนหลี่อ๋อง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนท้องถนนทำให้คนรับรู้ว่าหลี่อ๋องไร้ซึ่งสมรรถภาพทางเพศและทำให้มู่หรูอวิ๋นชื่อเสียงมีมลทิน
ตามเส้นทางเดินไม่มีใครช่วยเขาได้ อีกทั้งองครักษ์เงายังเดินทางใช้เวลาเชื่องช้าตลอดระยะทางทำให้เขาเสียหน้ามาก มาถึงจวนหลี่อ๋องก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว
“ไอ้สารเลว! ไอ้สารเลว! ใครกันที่ฆ่าคนของข้า”
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่เพียงไท่จื่อส่งคนไปช่วย แม้แต่ฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ยก็ส่งคนมาช่วยเหลือ
บุตรชายคนนี้เป็นบุตรที่เขารักมาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้เขาเกิดโทสะเป็นอย่างมากจนยากจะควบคุมไว้ได้ แต่เพื่อชื่อเสียงของราชวงศ์ทำให้เขาไม่สามารถออกหน้าในเรื่องนี้ได้
ได้แต่ส่งผู้มีฝีมือชั้นยอดออกไป ทว่ายังไม่ทันเข้าใกล้ถนนเส้นนั้นก็ถูกปลิดชีพจนหมด
“มู่อวู่ซวง เจ้ามู่อวู่ซวง เจ้าช่างกล้าเกินไปแล้ว…”
ฮ่องเต้อยู่ในตำหนักต่อว่าม
