ู่ซวงเขียนทีละบรรทัดอย่างกระจ่างแจ้งและต่อเนื่องไม่มีสะดุด แต่ทว่าผู้ที่เห็นภาพเบื้องหน้าต่างพากันก็ตกตะลึงงันตาค้างไปตาม ๆ กัน
‘พวกเขารู้ดีว่าท่านอาวุโสมู่เก่งทั้งทางบุ๋นและทางบู๊ แต่ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่านายท่านสามจะมีพรสวรรค์ด้านตัวอักษรมากมายเช่นนี้’
มู่เฉียนซีเห็นดังนั้น ทั้งรู้สึกประหลาดใจและสะใจไปในทีเดียวกัน แสยะยิ้ม มุมปากกระตุก ‘สาแก่ใจยิ่งนักท่านอาของข้า สมแล้วที่เป็นอาหลานกัน ตัวอักษรของท่านอาช่างเหี้ยมโหด แต่ทว่าเฉียบแหลมทิ่มแทงใจดีแท้ หนังสือถอนหมั้นนี้เป็นฉบับที่ยอดเยี่ยมที่สุด พรรณนาโวหารของท่านอานั้นเหนือชั้นกว่าข้าอยู่หลายขุมนัก’
ก่อนจะเขียนบรรทัดสุดท้าย มู่อวู่ซวงก็เอ่ยขึ้น
“จากการสืบความขององครักษ์เงาแห่งสกุลมู่ล่วงรู้มาว่า แม้หลี่อ๋องจะข้องแวะกับสตรีมากหน้าหลายตา แต่ความเป็นจริงแล้วก็เพื่อจะปกปิดเรื่องที่ว่าจุดลับของเขาเสื่อม หลี่อ๋องไม่สามารถร่วมหอกับสตรีใดได้ ไม่อาจมีทายาทสืบสายเลือดสกุลมู่ได้ ไม่มีคุณสมบัติใดคู่ควรกับมู่เฉียนซีหลานสาวของข้าเลยแต่แม้แต่น้อย ดังนั้นข้าขอประกาศว่านับแต่วันนี้เป็นต้นไป มู่เฉียนซีหลานสาวของข้าได้ถอนหมั้นกับหลี่อ๋อง ซวนหยวนหลี่เทียน แล้ว และไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกันนับจากนี้”
“ซู้ดดด!…”
ผู้คนที่มุงดูโดยรอบต่างพากันสูดปากดังระงมหลังสิ้นเสียงของมู่อวู่ซวง
‘คนร้ายกาจน่ะเคยพบเจอ แต่ผู้ที่ร้ายกาจชั่วช้าได้ถึงเพียงนี้ ไม่เคยได
