้พบพานมาก่อน ทันทีที่หนังสือถอนหมั้นฉบับนี้เผยแพร่ออกไป แน่นอนว่าหลี่อ๋องคงต้องอับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี ย่อมไม่มีหน้าพบผู้คนได้อีกแล้ว’
หากข่าวลือนี้แพร่งพรายออกไป ผู้คนทั่วทั้งแคว้นจื่อเยี่ย คงจะได้พากันหัวเราะเยาะกันเสียยกใหญ่ แม้จะยังไม่รู้ว่าสิ่งที่มู่อวู่ซวงกล่าวหาว่าหลี่อ๋องไม่อาจสืบสกุลได้นั้นจะเป็นเรื่องจริงเท็จประการใด แต่ชื่อเสียงของหลี่อ๋องคงจะต้องย่อยยับไม่เหลือซากเป็นแน่แล้ว
นายท่านสามแห่งสกุลมู่ผู้นี้ ยามปกติไม่เคยสำแดงฤทธิ์เดชอันใด แต่พอได้สำแดงขึ้นมาแล้วก็ไม่อาจมีผู้ใดมาหยุดยั้งได้
มู่หรูอวิ๋นในยามนี้ หมดสิ้นกำลังเรี่ยวแรงจนทนยืนต่อไปไม่ไหว นางไม่อยากจะคิดเลยว่า …‘ เมื่อท่านพี่หลี่เทียนของนางพ้นจากประตูสกุลมู่ไปจะต้องอับอายขายหน้าเพียงใด คงจะสะเทือนจิตใจจนอยากกลั้นใจตาย’
“นายท่านสาม ได้โปรดด้วยเถิด …นายท่านสามเป็นผู้ใจดีมีเมตตา ใจกว้างดุจดั่งมหาสมุทร โปรดเหลือหนทางรอดให้ท่านพี่หลี่เทียนด้วยเถิด… ฮือ…” มู่หรูอวิ๋นคุกเข่าร่ำไห้อ้อนวอน
“เจ้ายังกล้ามาขอความเห็นใจอีกหรือ… เจ้าและซวนหยวนหลี่เทียนทำให้ซีเอ๋อร์หลานของข้าต้องเสียใจ เสียความน่านับถือแม้มีสถานะเป็นถึงผู้นำตระกูล พวกเจ้าเคยคิดใจกว้างและเหลือหนทางรอดให้แก่นางบ้างหรือไม่ ข้าก็แค่คืนสิ่งที่พวกเจ้าทำกลับไปก็เท่านั้นเอง” มู่อวู่ซวงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเย็นชา
ได้ฟังดังนั้น มู่หรูอวิ๋นก็พลันตกใจจนใบหน้าซีดเผือด ที่แท
