มเสียหายของตระกูลมู่ ข้าจะนำกลับคืนมาเอง แต่วันนี้ข้าจะต้องถอนหมั้นให้ได้ ข้าไม่อยากเกี่ยวข้องกับคนเลวไร้ค่าผู้นี้เลยสักนิด น่าอับอายที่สุด”
มู่เฉียนซีเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ารังเกียจ
“ซีเอ๋อร์พูดอะไร พวกเจ้าเพียงแค่ทำตามก็พอ ตระกูลมู่เลี้ยงพวกเจ้าไว้ไม่ใช่ให้มาสงสัยในการตัดสินใจของนาง ของพวกนั้นต่อให้นำกลับมาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงซีเอ๋อร์สบายใจก็พอแล้ว”
“ขอรับ ๆ”
ผู้เฒ่าใหญ่สั่งคนให้เตรียมพู่กันน้ำหมึก กระดาษและแท่นฝนหมึก แต่ปรากฏว่าพอมู่เฉียนซีหยิบของทั้งสี่ชิ้นได้ ก็ขว้างใส่ผู้เฒ่าใหญ่ทันที
— พลั่ก! —
ใบหน้าและร่างกายของผู้เฒ่าใหญ่ยามนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหมึก ส่วนแท่นฝนหมึกก็ขว้างโดนหน้าผากของเขาจนบวมเป่ง ผู้เฒ่าใหญ่กำลังจะระเบิดโทสะตำหนิผู้นำตระกูล แต่กลับได้รับคำด่าทออย่างรุนแรงจากมู่เฉียนซีแทน
“ข้าจะเขียนหนังสือถอนหมั้น บอกหรือว่าจะเขียนลงกระดาษ ข้าจะเขียนลงแผ่นกระดานต่างหากเล่า เรื่องแค่นี้ยังจะต้องให้ข้าบอกอีก ผู้เฒ่าใหญ่ นับวันเจ้าก็ยิ่งจะไร้ประโยชน์ขึ้นทุกทีแล้ว”
บรรดาผู้เฒ่าพวกนี้ เมื่อครู่นางมัวแต่จัดการกับชายชั่วจนไม่ทันได้เผื่อแผ่มาถึงพวกเขา ยามนี้ก็ถึงเวลาที่จะสั่งสอนพวกผู้เฒ่าที่ไร้มารยาท คิดคดทรยศต่อผู้นำตระกูลให้ได้เห็นดีกันหน่อยแล้ว
ผู้เฒ่าใหญ่ถูกด่าทอไปยกหนึ่ง ก็มีความโมโหเกรี้ยวโกรธอยู่เต็มอกจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
มู่เฉียนซีในวันนี้ช่างดุดันข่มขวัญ ชั่งแตกต่างกับน