ละเหล่าผู้เฒ่าสกุลมู่ต่างตะลึงงัน คนเหล่านี้คือ ‘เงาซ่อนเร้น’ ที่สกุลมู่เลี้ยงเอาไว้อย่างนั้นรึ ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก
“ตาย หรือจะทำตามข้อตกลง หลี่อ๋องเลือกข้อใด ?”
มู่อวู่ซวงเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา ทว่ารังสีสังหารในวาจานั้นมิได้บางเบาตามไปด้วย
ซวนหยวนหลี่เทียนสัมผัสถึงความตายที่คืบคลานเข้ามาใกล้และกำลังจะกลืนกินเขาได้ในทันที
ทั้งเนื้อทั้งตัวหลี่อ๋องสั่นสะท้าน ก่อนจะเอ่ยออกมาในที่สุด
“ในเมื่อข้าแพ้แล้ว เช่นนั้นข้าก็จะทำตามที่ได้ตกลงไว้ แต่ไหนแต่ไรมาข้าเองก็เป็นผู้รักษาสัจจะวาจาอยู่แล้ว”
“ฮ่า ๆ ๆ น่าขำ รักษาสัจจะวาจารึ เพิ่งมาพูดเอายามนี้ ท่านไม่รู้สึกว่าตลกไปหน่อยหรือ ?”
มู่เฉียนซีหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจสีหน้าของหลี่อ๋องที่เดี๋ยวเขียวคล้ำเดี๋ยวซีดขาว
เขาอยากจะหาข้อแก้ต่างให้ตนไม่ต้องเสียหน้า แต่มู่เฉียนซีสตรีสมควรตายผู้นี้กลับไม่ยอมรามือ
“มู่เฉียนซี เจ้าจะมากเกินไปแล้วนะ หญิงร้ายกาจเช่นเจ้า ข้าไม่มีวันยอมรับเจ้าเป็นคู่ครองอย่างเด็ดขาด เมื่อกลับไปตำหนักอ๋องแล้ว ข้าจะให้เสด็จพ่อทรงมีพระราชโองการถอนหมั้นเจ้า ต่อให้ข้าต้องตายก็จะถอนสัญญาหมั้นที่น่ารังเกียจนี้ให้ได้”
.
