ดลอยไปแล้วให้กลับมา
เสียงสตรีโฉมงามกล่าวขึ้นว่า “หลี่อ๋อง เราควรมาจบการต่อสู้ครั้งนี้ได้แล้ว”
“ผนึกมังกรวารี!…”
ทันใดนั้นเอง เสาต้นหนึ่งในสนามประลองก็พลันสั่นสะเทือน ด้วยพลังแข็งแกร่งแห่งธาตุน้ำ ทำให้เสาต้นใหญ่กลายร่างเป็นมังกรวารีตัวยาว พุ่งเข้าโจมตีซวนหยวนหลี่เทียนอย่างดุดันราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่รอเวลาฟื้นคืน รวดเร็วเสียจนซวนหยวนหลี่เทียนไม่อาจตั้งรับได้ทัน
— ตูม! —
ร่างของซวนหยวนหลี่เทียนกระเด็นลอยออกไปไกลราวกับถูกระเบิดชุดใหญ่ และตกกระแทกพื้นอย่างแรง
— ซ่า! —
เสียงน้ำแตกกระเซ็น พร้อมกับร่างซวนหยวนหลี่เทียนที่ถูกพลังแห่งวารีซัดเข้าอย่างจัง ทั่วทั้งร่างเปียกชุ่มราวกับเพิ่งพลัดตกลงไปในบ่อน้ำ
หลี่อ๋องผู้สง่าผ่าเผยและทะนงตน บัดนี้กลับเละเทะไม่เป็นท่า ภาพลักษณ์สูงส่งเสียหายหมดสิ้นไม่มีเหลือ ทว่านั่นกลับไม่เป็นที่สนใจแม้แต่น้อยเพราะตอนนี้ผู้คนทั้งหลายได้ค้นพบเรื่องที่น่าตกใจยิ่งกว่า
‘มู่เฉียนซีที่เคยเป็นคนไร้ค่า เวลานี้กลับสามารถเอาชนะหลี่อ๋อง ผู้ครองอันดับที่เก้าจากสิบอัจฉริยะแห่งแคว้นจื่อเยี่ยไปได้…’
ฝ่ายมู่หรูอวิ๋นที่เริ่มมีอาการดีขึ้นมาบ้างแล้วหลังจากถูกมู่เฉียนซีหักข้อมือสองข้าง เมื่อได้เห็นบุรุษที่ตนรักได้รับบาดเจ็บ หัวใจก็ปวดร้าวราวถูกมีดกรีดแทง
“ท่านพี่หลี่เทียน ท่านเป็นอะไรหรือไม่ ท่านเจ็บตรงไหนหรือไม่…?”
“อวิ๋นเอ๋อร์ อย่าได้กังวลไปเลย ข้าไม่เป็นอะไร เพียงแต่…”
สองหนุ่มสา
