วส่งสายตาให้กันหวานซึ้ง ประหนึ่งความรักนี้ถูกฟ้าถล่มลงมาขว้างกั้น
มู่เฉียนซีมองดูภาพนั้นด้วยสายตาเอือมระอา เห็นคู่รักหวานล้ำทำตัวน่าคลื่นไส้ในบ้านของนางไม่หยุดเช่นนี้มีหรือนางจะไม่ส่งเสริม ผู้นำตระกูลมู่คนงามจึงออกคำสั่ง
“ในเมื่อหลี่อ๋องแพ้แล้ว เช่นนั้นก็เชิญทำตามที่เดิมพันไว้ได้แล้ว”
หลี่อ๋องลุกขึ้นยืน “ข้าแพ้แล้ว ข้ายอมรับ… ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!”
“ดี!”
มู่เฉียนซีแสยะยิ้มชั่วร้ายตอบกลับ
“เด็ก ๆ นำตัวหลี่อ๋องใส่ไว้ในโลงศพ แล้วส่งกลับไปยังตำหนักหลี่อ๋อง”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซวนหยวนหลี่เทียนถึงกับชะงัก บุรุษผู้สูงศักดิ์เอ่ยขึ้นอย่างฉุนเฉียวทันควัน
“มู่เฉียนซี! นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร จะกำเริบเสิบสานมากเกินไปแล้ว”
“เป็นถึงอ๋องมีบรรดาศักดิ์ยิ่งใหญ่ คิดจะกลืนน้ำลายตัวเองหรือ ? เดิมพันของเรามีอยู่ว่า หากท่านแพ้แล้ว ก็ให้นำ ‘โลงศพของท่าน’ ออกจากสกุลมู่ไป ถ้าตัวท่านไม่นอนอยู่ข้างใน แล้วจะพิสูจน์ได้อย่างไรเล่า ว่านั่นเป็น ‘โลงศพของท่าน’ จริง ๆ”
“น่าตายนัก! มู่เฉียนซี เจ้ามันตลบตะแลงพูดจาเล่นลิ้น สตรีต่ำช้าอย่างเจ้าน่ารังเกียจที่สุด ข้าอุตส่าห์ยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี แต่เจ้ากลับเล่นเล่ห์พลิกลิ้น ใช้อุบายเลวทรามกับข้า”
“เป็นอุบายแล้วจะอย่างไร ? หลี่อ๋องจะผิดสัญญาอย่างนั้นหรือ หากท่านคิดจะผิดสัญญากับข้าแล้วละก็ ข้านี่แหละจะช่วยส่งท่านเข้าไปนอนในโลงมรกตนั่นด้วยมือข้าเอง”
มู่เฉียนซีสาวเท้าเข
