ป็นร้อยตัวที่กำลังเดินขวักไขว่ไปมายามราตรีเลยสักนิด
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าในยามนี้ต่อให้มีปีกก็ยากจะหนีพ้น
ถ้าเช่นนั้นแล้ว ในตอนนี้นางคงต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน
ต้องฝึกวิชา เพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น
มู่เฉียนซีเดินกลับไปยังกลางห้อง พลันนึกถึงสิ่งที่เด็กหนุ่มผู้นั้นมอบให้หลังจากที่เตะนางจนกระเด็น
…มันคือวิชายุทธ์แขนงหนึ่ง…
หญิงสาวผู้ตกอยู่ในสภาวะคล้ายถูกขังเริ่มท่อง…
“เคล็ดเทพต้านสวรรค์ จุดเริ่มต้นแห่งความโกลาหล จุดเริ่มต้นของจักรวาลทุกสรรพสิ่ง…”
ทันใดนั้น ราวกับว่าพลังวิญญาณและพลังหยวนชี่ทั่วทั้งแคว้นจื่อเยี่ยพรั่งพรูเข้ามายังห้องที่นางอยู่
*元气(พลังหยวนชี่) หมายถึงพลังชีวิต
จิ่วเยี่ยที่อยู่ภายในห้องของตนเอง เมื่อเห็นพลังวิญญาณที่แปลกประหลาดนี้ ดวงตาที่นิ่งสงบไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ใด ๆ ก็ปิดลงอย่างเกียจคร้านอีกครั้ง
…
วันรุ่งขึ้น แสงอรุณยามเช้าเริ่มสาดส่อง
มู่เฉียนซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาสีดำขลับเต้นระยิบ ที่มุมปากปรากฏรอยยิ้มบาง
เพียงคืนเดียว นางก็ฝึกจนบรรลุเป็น ‘ผู้บำเพ็ญภูตระดับสาม’ แล้ว
ทว่าไม่เพียงแต่เป็นผู้บำเพ็ญภูตระดับสาม แต่นางยังสำเร็จเป็น ‘ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสาม’ ไปพร้อมกันอีกด้วย ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะเคล็ดเทพต้านสวรรค์นี้ คือวรยุทธ์ที่ฝึกบรรลุได้ทั้ง ‘วิถีเซียน’ และ ‘วิถียุทธ์’
ในโลกนี้ ระดับของผู้บำเพ็ญตบะซึ่งถือเป็นวิถีแห่งเซียนแบ่งเป็น ผู้บำเพ็ญภูต จอมภูต ปรมาจารย์ภูต และราชาแห่งภูต…
ส่
