ณไม่จำเป็นต้องต่อสู้จนตาย” โจวเหวินกล่าว
“ช่วยฉันด้วย… เฮ้… ทำไมคุณไม่…” คาโรเมนกำลังจะดุโจวเหวิน แต่พลันนึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ โจวเหวินไม่มีคริสตัลประหลาดเหล่านั้นด้วยซ้ำ
“ไอ ไอ… คุณพูดถูก ไม่จำเป็นต้องทำร้ายกันจนตาย เราทุกคนเป็นมนุษย์ที่มีตัวตน และเราควรพูดจาดีๆ ถ้าเรามีอะไรจะพูด” สีหน้าของคาโรเมนเปลี่ยนไปเร็วกว่าที่คาดไว้
“เจ้า… จักรพรรดิมนุษย์… ดูสิ พวกนี้อยู่บนตัวข้า… ช่วยกำจัดพวกมันออกไปก่อนได้ไหม” คาโรเมนพูดกับโจวเหวินพลางเลียใบหน้าของเขา
“ฉันต้องดูให้ละเอียดกว่านี้ คุณบอกฉันก่อนสิว่าทำไมถึงมีสิ่งเหล่านี้ติดอยู่บนตัวคุณ บางทีฉันอาจจะช่วยได้” โจวเหวินยิ้ม
“ฉันไม่รู้ว่าไอ้สิ่งนี้มันงอกขึ้นมาได้ยังไง ก่อนหน้านี้ หลังจากที่ฉันเป็นมิตรกับคุณ… หลังจากที่ฉันพูดคุยอย่างเป็นมิตรกับคุณแล้ว ฉันกำลังหาทางออกในมิติอากาศ ใครกันจะหลงเข้ามาในที่ผีสิงแบบนี้ แล้วไอ้สิ่งประหลาดพวกนี้ก็เริ่มงอกขึ้นมาบนตัวฉัน และมันก็โตขึ้นเรื่อยๆ และมันก็ยังคงเติบโตต่อไปหลังจากที่คุณดึงมันออกไปแล้ว ทำไมคุณถึงไม่มีสิ่งนี้งอกขึ้นมาบนตัวล่ะ?” เมื่อคาโรมอนพูด เขาพยายามระงับความต้องการที่จะแสดงออกหลายครั้ง เสียงของเขาจึงแผ่วเบาและพูดอย่างมีคาราคม
“บางทีมนุษย์อาจมีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติต่อสิ่งเหล่านี้” โจวเหวินกล่าว
“ขอโทษนะ ฉันเห็นมนุษย์จำนวนมากถูกห่อหุ้มด้วยผลึกอยู่ตรงนั้น…” ตอนแรกคาโรเมนตะโกนเสียงดัง แต่แล
