“คุณลุง รีบหน่อย เราใกล้ถึงแล้ว” หลี่เสี่ยวชูขาขึ้นและก้าวไปอีกขั้น
แต่เกราะที่หุ้มทั่วตัวของเขากลับส่งเสียงดังกรุ้งกริ้ง และเกราะที่น่องของเขาก็แตกออกทันที และชิ้นส่วนหนึ่งก็หลุดร่วงลงมา
ทุกครั้งที่หลี่เสี่ยวขยับเท้า เกราะบนตัวเขาก็จะหลุดลงทีละนิด และหลุดเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบจะล้มลงแล้ว
หลี่เสี่ยวขยับไปอีกก้าว เขายังเหลืออีกกว่าสิบขั้นหินก็จะถึงแท่นแห่งโชคชะตาแล้ว เหลืออีกเพียงไม่กี่สิบขั้นหินเท่านั้น
ปัง
เกราะป้องกันบนตัวเขาแตกกระจายและร่วงหล่นลงสู่ท้องฟ้า ทำให้ร่างของหลี่เสี่ยวเปลือยเปล่าราวกับถูกตรึงไว้กับบันไดหินและขยับเขยื้อนไม่ได้
