ีกสักตัว เขาคงต้องรอไปอีกหนึ่งปีเต็ม ๆ
“มีก็ยังดีกว่าไม่มี” โจวเวินไม่ได้รีบร้อนอะไรนัก วันหน้าค่อย ๆ เข้ามาฟาร์มไปทีละน้อย มีของให้ฟาร์มย่อมดีกว่าไม่มีอะไรเลย
เมื่อเทียบกับผลโสมคนในตำนานที่ต้องใช้เวลารอคอยถึงเก้าพันปีถึงจะทานได้สักหน ระยะเวลาเพียงหนึ่งปีนี้ถือว่าสั้นมากแล้ว
“ไม่รู้ว่าเซียนใบกล้วยระดับภัยพิบัติธรรมชาติที่มีค่าสถานะ 999 จะสามารถส่งผลกระทบต่อห่วงจมูกของวัวปีศาจได้บ้างหรือไม่” โจวเวินเปิดดันเจี้ยนเขาเหล่าจวินซานขึ้นมาอีกครั้ง เขาสวมใส่เกราะมารทมิฬและดาบวิญญาณเสือ (Tiger Soul) ก่อนจะพากระเรียนเซียนใบกล้วยบุกตะลุยฆ่าล้างบางไปตลอดทาง
เจ้ากระเรียนปีศาจไร้เดียงสานั่นช่างขี้เหนียวถึงขีดสุดจริง ๆ ทุกครั้งมันจะดรอปออกมาเพียงแค่คริสตัลมิติเท่านั้น ของดี ๆ ที่แท้จริงไม่เคยดรอปออกมาเลยสักชิ้น
ในที่สุด เขาก็มาเผชิญหน้ากับวัวปีศาจอีกครา หลังจากต่อสู้พัวพันกันอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าวัวปีศาจก็ใช้มือทั้งสองข้างจับห่วงจมูกขึ้นมาอีกครั้ง และเตรียมจะหันเล็งมาทางโจวเวิน
โจวเวินสะบัดมือคว้าพัดใบกล้วยขึ้นมา ก่อนจะโบกสะบัดเข้าใส่เจ้าวัวปีศาจอย่างสุดกำลัง
ขอบเขตภัยพิบัติธรรมชาติของเซียนใบกล้วยมีนามว่า ‘ขอบเขตหยินหยาง’ (Yin-Yang Realm) เมื่อผสานรวมกับทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดอย่าง ‘วายุไร้ขอบเขต’ (Immeasurable Wind) ภายใต้การพัดกระหน่ำในครั้งนี้ กระแสลมที่ไร้ลักษณ์ไร้รูปพลันแปรสภาพเป็นพายุทอร์นาโดขน
