ภายในโถงหลักมีกระทะน้ำมันใบใหญ่ถูกตั้งเอาไว้ ฟืนด้านล่างลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง น้ำมันในกระทะเดือดพล่านจนส่งเสียงปุด ๆ
โจวเวิน หลี่เสวียน และจางชุนชิวยืนอยู่หน้ากระทะน้ำมัน ในขณะที่เซี่ยหลิ่วฉวนกำลังถูกทอดอยู่ภายในนั้น
ร่างของเซี่ยหลิ่วฉวนถูกปกคลุมไปด้วยแสงเรืองรองอันลึกล้ำ เขากำลังต่อสู้ขัดขืนกับน้ำมันที่ร้อนระอุ ศีรษะที่โผล่พ้นน้ำมันออกมามีเหงื่อผุดซึมเต็มใบหน้า พร้อมกับแสดงสีหน้าบิดเบี้ยวราวกับคนท้องผูก
หลังจากถูกทอดอยู่ครึ่งชั่วโมง เซี่ยหลิ่วฉวนก็กระโดดพ้นออกมาจากกระทะน้ำมัน
จากนั้นจางชุนชิวก็ถูกพลังลึกลับสายหนึ่งเหวี่ยงร่างลงไปในกระทะ ทว่ากลับมีแสงสีม่วงพวยพุ่งขึ้นมาปกคลุมกายของเขา เขานั่งขัดสมาธิอยู่ในกระทะน้ำมันและผ่านพ้นการทรมานนี้ไปได้อย่างง่ายดาย
พอถึงตาของหลี่เสวียน หมอนี่กลับใช้กระทะน้ำมันเดือด ๆ แทนใช้อาบน้ำอ่างชิล ๆ เสียอย่างนั้น
ในอดีตหลี่เสวียนเคยผ่านการฝึกฝนเคี่ยวกรำจากทัณฑ์ทรมานมาสารพัดรูปแบบ การลงทัณฑ์ประเภทโบยแส้หรือทอดน้ำมันแค่นี้ จึงไม่ได้ระคายผิวเขาเลยแม้แต่น้อย
ทว่าพอถึงตาของโจวเวิน เขากลับไม่ถูกเหวี่ยงลงกระทะน้ำมัน แต่ได้รับการปล่อยตัวให้ผ่านไปโดยตรง
“ไม่ยุติธรรมเลยนี่หว่า!” หลี่เสวียนโวยวายขึ้นมาทันที “นี่มันสถานที่บ้าอะไรกันเนี่ย? ทำไมแส้ก็ไม่โดน น้ำมันก็ไม่ทอด!”
“นายต้องเชื่อมั่นสิว่า คนดีผีคุ้ม ย่อมมีชีวิตที่ปลอดภัยเสมอ” โจวเวินคลี่ยิ้ม
