จริง ๆ ‘เซียนใบกล้วย’ (Banana Immortal) ของเขาก็คือร่างอวตารของพัดใบกล้วย ทว่าในปัจจุบันระดับเลเวลของนางยังต่ำเกินไป ต่อให้คุณสมบัติและค่าสถานะจะเทียบเคียงกันได้ แต่ช่องว่างของระดับเลเวลนั้นกว้างเกินไป ดังนั้นโจวเวินจึงวางแผนที่จะยกระดับเซียนใบกล้วยขึ้นมาก่อน เพื่อดูว่าจะมีโอกาสทำลายกลอุบายของห่วงจมูกวัวตัวนั้นได้หรือไม่
โชคยังดีที่แม้จะยังฆ่าวัวปีศาจไม่ได้ แต่ ‘กระเรียนไร้เดียงสา’ (Innocent Crane) นั้นสามารถฆ่าทิ้งได้ตามใจชอบ โจวเวินจึงทำได้เพียงกวาดล้างกระเรียนไร้เดียงสาซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยหวังว่าจะดรอปสิ่งของที่มีประโยชน์ออกมาบ้าง
ต้องยอมรับเลยว่า อัตราการดรอปของสิ่งมีชีวิตระดับวันสิ้นโลก (Apocalyptic Creatures) นั้นมีปัญหาจริง ๆ คริสตัลมิติดรอปออกมามากมายก่ายกอง ทว่าสิ่งของที่มีประโยชน์กลับไม่เคยเห็นเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
คริสตัลมิติเหล่านั้นทำได้เพียงใช้เป็นเสบียงอาหารให้แก่ ‘จักรพรรดิบีฮีมอธ’ (Emperor Beamon) และช่วยยกระดับค่าสถานะของสัตว์เลี้ยงคู่หูตัวอื่น ๆ ซึ่งแทบจะไม่มีประโยชน์อันใดในสถานการณ์นี้เลย
นับว่าโชคดีที่ดันเจี้ยน ‘เขาเหล่าจวินซาน’ (Laojunshan Dungeon) ไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลา และสามารถรีเฟรชฟาร์มได้เรื่อย ๆ อย่างไม่มีสิ้นสุด มิฉะนั้นหากคิดจะหาของที่มีประโยชน์ คงไม่รู้ว่าต้องรอไปจนถึงปีไหนเดือนไหน
ในช่วงเวลาที่โจวเวินทุ่มเทฟาร์มดันเจี้ยนเพื่อยกระดับเซียนใบกล้วยอยู่นั้น
