ย” โจวเหวินมองไปที่จิงเต๋าเซียนแล้วพูดอย่างช้าๆ
“ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ?” จิงเต๋าเซียนถามด้วยความสนใจ
“ถ้าเจ้ามีเพียงคัมภีร์ปราบเซียนและไม่มีสิ่งล้ำค่ากว่านั้น เจ้าจะมอบมันให้ข้าได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ เจ้ามอบคัมภีร์มนตร์เสน่ห์ให้ข้าก็เพราะเจ้าต้องการใช้พลังของข้าและคัมภีร์นั้นเพื่อแลกกับสิ่งล้ำค่ากว่านั้น สิ่งล้ำค่าทั้งหลาย” โจวเหวินกล่าว
“ใช่ สิ่งที่คุณพูดถูกต้องแล้ว ฉันเห็นบางสิ่งที่ล้ำค่ากว่านั้น แต่ถ้าคุณต้องการสิ่งนั้น คุณต้องเชี่ยวชาญคัมภีร์เซียนที่สาบสูญ และคุณเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถเชี่ยวชาญคัมภีร์เซียนที่สาบสูญได้” จิงเต๋าเซียนยอมรับการคาดเดาของโจวเหวินอย่างง่ายดาย
“ในเมื่อเป็นอย่างนั้น คุณคงหาวิธีให้ฉันเข้าไปได้แล้ว งั้นบอกมาสิ” โจวเหวินไม่ได้ถามว่าเรื่องนั้นคืออะไร
“ทุกคนที่เข้าไปในวัดหนูวา ต่างก็มีจุดหมายปลายทางที่แตกต่างกัน ถ้าหากเจ้าต้องการพาเจ้าไปยังที่ที่ข้าไป มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น” ดวงตาของจิงเต๋าเซียนเป็นประกาย “นั่นก็คือการทำให้เราสองคนรวมเป็นหนึ่งเดียว”
“แล้วเราจะเป็นคนได้อย่างไรล่ะ?” โจวเหวินถามต่ออย่างใจเย็น
“เมื่อก่อนมันง่ายมาก หลังจากที่เจ้าฝึกฝนจนถึงระดับ ‘คัมภีร์อมตะที่สาบสูญ’ แล้ว ข้าจะยึดร่างและพลังของเจ้ามาเป็นของข้า น่าเสียดายที่วิธีการนั้นใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว หากเจ้าต่อสู้จริงๆ ข้าอาจเอาชนะเจ้าไม่ได้หรอกนะ ท่านเฒ่า” คำพูดที่ไร้ยางอายเช่นนี้หลุดอ
