ือเก้าอย่าง และแทบจะเป็นขีดจำกัดสูงสุดของพลังการต่อสู้ทางกายภาพ
“ถ้ามันเป็นลิงขาวจริง ๆ มันก็ควรจะเป็นหัวหน้าด้วยสิ ทำไมมันถึงกลายเป็นหินแบบนี้ได้ล่ะ?” โจวเหวินงุนงง
ที่นี่ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว และลิงหยกก็ไม่สามารถผ่าถ้ำนี้ได้ มันทำได้เพียงออกจากถ้ำและไปสำรวจสถานที่อื่นๆ เท่านั้น
ในหนังสือรวมเรื่องฉีจื่อซานมีสิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติมากมาย และยังมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่ด้อยไปกว่าขุนพลปีศาจทั้งสี่ แต่พวกเขายังไม่พบสิ่งมีชีวิตแห่งวันสิ้นโลก
หลังจากสำรวจดันเจี้ยนภูเขาหมากรุกทั้งหมดแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้โจวเหวินพึงพอใจอีก และไม่มีเบาะแสใดๆ เกี่ยวกับการผ่านพิธีการศุลกากรเลย
“แปลกจัง มีอะไรอีกบ้างที่ฉันยังไม่ค้นพบ?” โจวเหวินหันหลังกลับไปหลายรอบ นอกจากลิงหยกแล้ว ก็ไม่มีสิ่งแปลกประหลาดอื่นใดที่ไขปริศนาไม่ได้
“คุณโจว ไอ้แก่คนนั้นมาอีกแล้ว” หลี่ซวนขัดจังหวะโจวเหวินที่กำลังติดเกมอยู่
“ใคร?” โจวเหวินไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ สักพัก
“นอกจากจิงต้าเซียนแล้วจะมีใครอีกบ้าง?” หลี่ซวนทำหน้าบึ้งและพูดว่า “นอกจากไอ้แก่คนนั้นกับพี่ชายของเธอ หลิวหยุนแล้ว”
โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินตามหลี่ซวนออกไป ก็เห็นจิงต้าเซียนและหลิวหยุนอยู่ในห้องนั่งเล่น
“น้องชาย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คิดถึงพี่อย่างพี่บ้างไหม?” หลิวหยุนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ผมคิดเรื่องนี้มาเยอะแล้ว” โจวเหวินถอนหายใจ
ในบรรดารุ่นพี่ที่เหลือ
