ามขีดจำกัดด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จหรือ? มันเป็นไปได้จริงหรือ?” ศาสตราจารย์กู่ถามด้วยน้ำเสียงตั้งคำถาม เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เห็นด้วยกับวิธีการนี้
“นี่อาจเป็นวิธีที่เหมาะสมในการแสวงหาการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพโดยอาศัยการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณ…” น้ำเสียงของซู่อี้ไม่หนักแน่นนัก
อันที่จริง ทุกคนรู้ดีว่า ในแง่ของลักษณะเฉพาะของเทียนเว่ยเทียน การสะสมพลังเพียงอย่างเดียวนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
บ้านลั่วหยาง.
อันเทียนจั่ว ผู้ซึ่งมักชอบ “พูดจาทำร้ายจิตใจผู้อื่น” มองดูรูบิคโดยไม่พูดอะไรสักคำ
อันเซิงหันไปมองอันเทียนจั่วพลางสงสัยว่าทำไมคราวนี้อันเทียนจั่วถึงไม่โกรธ คราวนี้โจวเหวินดูจะกล้าเสี่ยงกว่าครั้งไหนๆ
“มันแปลกไหม?” อันเทียนจั่วพูดเบาๆ ขณะมองไปที่หน้าจอ
“ใช่ ท่านอาจารย์เหวินอันตรายมากในครั้งนี้ ถ้าหากเขาแพ้ ข้าเกรงว่าเขาจะไม่มีโอกาสหนีรอดเลย” นับเป็นเรื่องที่หาได้ยากที่อันเซิงจะพูดอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้
อันเทียนจั่วกล่าวว่า “เพราะเขาไม่มีโอกาสแพ้ ดังนั้นการพูดอะไรก็ไม่มีความหมาย”
“ถ้าอย่างนั้นคุณไม่ควรโกรธมากกว่านี้เหรอ?” อันเซิงถามอย่างสงสัย
อันเทียนจั่วหัวเราะพลางกล่าวว่า “ผู้ชายนั้น มักจะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราทราบว่าเราทำไม่ได้ แต่เราก็ต้องทำ ผู้ชายแบบนั้นแหละคือพี่ชายของฉัน อันเทียนจั่ว”
อันเซิงเกือบคิดว่าหูตัวเองมีปัญหา เขานึกไม่ถึงเลยว่าคำพูดสองคำนั้นจะออกมาจากปากของอันเทียนจั่วได้
“แค่นี้เอ