จงจื่อหย่าตายแล้วเหรอ?
โจวเหวินเหลิงยังไม่หายจากอาการตกใจหลังจากอยู่ที่นั่นมานาน แม้ว่าในยุคนี้ ชีวิตมนุษย์บางครั้งก็ไม่ได้มีค่ามากนัก และการพลัดพรากจากชีวิตและความตายสามารถพบเห็นได้เกือบทุกวัน แต่โจวเหวินเหลิงไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจงจื่อหย่าจะตาย
จริงๆ แล้ว โจวเหวินและจงจื่อหย่าไม่ได้เจอกันนานแล้ว แต่จงจื่อหย่ากลับเสียชีวิตไปจริงๆ ซึ่งทำให้โจวเหวินรู้สึกแปลกใจ
บางครั้งเมื่อพ่อแม่ พี่น้อง และญาติๆ อยู่ด้วยกัน คุณอาจจะไม่รู้สึกถึงความรู้สึกพิเศษลึกซึ้งอะไร และบางครั้งคุณอาจจะรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่ารำคาญเป็นพิเศษ แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอีกฝ่าย ความรู้สึกก็จะปะทุขึ้นมา แม้กระทั่งยากที่จะระงับได้
“อย่าใจร้อน ที่จริงแล้วสิ่งที่จงจื่อหย่าพูดเมื่อกี้นี้ไม่ใช่สิ่งที่จงจื่อหย่าขอให้ฉันบอกเธอ ที่จริงแล้วเขาพูดว่าถ้าเขาแพ้ ก็ไม่ควรมีใครไปต่อ รอจังหวะและรอจนกว่าจะแข็งแกร่งพอ วันนั้น” เจียงหยานกล่าวพลางตบไหล่โจวเหวินเบาๆ
“เมื่อไหร่เจ้าจะรอ?” โจวเหวินพึมพำกับตัวเอง
“ข้ารู้ว่าเจ้ามีอาวุธทรงพลังจากมิติอื่น บางทีอาวุธนั้นอาจมีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับเทียนไหว่เซียนได้ แต่การพ่ายแพ้ของจงจื่อหย่าได้ชี้ให้เห็นถึงปัญหาแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว พลังภายนอกก็คือพลังภายนอก หากความแข็งแกร่งของเจ้าเองยังไม่ถึงระดับนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับจุดจบของโลก เจ้าก็คือจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของเจ้าเอง” เจียงหยานกล่าวอย่างช้าๆ “เจ้าย
