รมชาติอย่างแท้จริง
แต่เขาต้องการครอบครองแก่นแท้ของอาณาจักรจากภูเขาฉีจื่อซาน แม้แต่ในเกมเขาก็ทำไม่ได้ในตอนนี้ แต่ก็มีทางลัด นั่นก็คือท่านจักรพรรดิ
บนผนังภูเขาสีดำ ดอกไม้น้อยยังคงบอบบางและสวยงาม ดูอ่อนแอและบอบบางราวกับลมแรงอาจพัดมันปลิวไปได้
“ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว” ดูเหมือนว่าโจวเหวินน่าจะมาถึงนานแล้ว และจักรพรรดิก็ไม่ได้แปลกใจกับการปรากฏตัวของโจวเหวินแต่อย่างใด
“จะยกระดับ ‘แคตตาล็อกสายเลือดเทพปีศาจ’ ไปสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้อย่างไร?” โจวเหวินไม่มีอารมณ์จะพูดจาอ้อมค้อมกับฮ่องเต้ จึงเอ่ยถึงจุดประสงค์ของตนโดยตรง
“มันง่ายมาก ตราบใดที่ข้าเต็มใจ ‘แคตตาล็อกสายเลือดเทพปีศาจ’ ก็สามารถยกระดับเป็นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ทุกเมื่อ” จักรพรรดิกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“บอกเงื่อนไขของคุณมา” โจวเหวินพร้อมที่จะจ่ายราคาแล้ว
“เจ้าก็รู้ว่าข้าต้องการอะไร” จักรพรรดิตรัสอย่างไม่ใส่ใจนัก
“เป็นไปไม่ได้” แน่นอนว่าโจวเหวินรู้ดีว่าจักรพรรดิหวังจะใช้อำนาจของตนเพื่อแก้ปัญหามาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงลังเลที่จะมายังภูเขาฉีจื่อซาน
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน” จักรพรรดิตรัสอย่างใจเย็น
“นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ข้ามาที่ฉีจือซานแล้ว ให้เงื่อนไขที่ยอมรับได้มา มิเช่นนั้นคราวหน้าก็ไปให้พ้น” โจวเหวินพร้อมที่จะจ่ายราคา แต่ราคานั้นไม่ใช่เพื่อให้ฮ่องเต้พ้นจากความเดือดร้อนอย่างแน่นอน
“ช่างเป็นเด็กไร้เดียงสาเสียจริง
