็นเพียงเครื่องมือที่จะช่วยให้หลุดพ้นจากดินแดนแห่งการจมหลังจากผ่านการวิเคราะห์เบื้องต้นแล้ว ไม่ใช่กุญแจสำคัญที่แท้จริงในการเข้าสู่ดินแดนแห่งการจม
แม้แต่ผู้ทรงพลังระดับเอสชาทก็ยังไม่กล้าเสี่ยงเข้าไปในดินแดนแห่งการจมดิ่งอย่างง่ายดาย มิเช่นนั้นจะเป็นตาของมนุษย์ที่จะเก็บผลไม้สีทองเหล่านั้นไป
“ตอนนี้เจ้ารู้ความลับที่แท้จริงของดินแดนจมน้ำแล้ว เจ้ากล้าที่จะฝ่าด่านเข้าไปหรือไม่?” ซุนหมี่มองโจวเหวินด้วยสายตาที่ท้าทาย
“พอคุณพูดแบบนี้แล้ว ผมยิ่งไม่กล้าเลยจริงๆ” โจวเหวินยิ้ม
“ฮึ่ม” ซุนจีรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เขาก็รู้ว่าตอนนี้โจวเหวินคงผ่านด่านนี้ไปได้ยากจริงๆ
แม้แต่เหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงจากมิติต่างๆ ก็ยังไม่กล้าเสี่ยงง่ายๆ และปล่อยให้โจวเหวินซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ต้องฝ่าด่านในสถานการณ์ที่ใกล้ตายเช่นนี้ ตราบใดที่จิตใจของเขาไม่มีปัญหา เขาก็จะไม่เลือกที่จะไปในตอนนี้อย่างแน่นอน
“เจ้ากล้าหรือ?” โจวเหวินถามอย่างไม่ต้องการคำตอบ
“ฉันไม่กล้าทำอย่างอื่นหรอก ฉันไม่ใช่ครู” ซุนหมี่พูดอย่างหงุดหงิด
“ใช่แล้ว ในฐานะอาจารย์ของเธอ วันนี้ฉันจะสอนอะไรบางอย่างให้เธอ” โจวเหวินกล่าว
“ตอนนี้เจ้าจะบุกเข้าไปในดินแดนที่จมอยู่ใต้น้ำงั้นหรือ?” ซุนจีมองโจวเหวินด้วยดวงตาเบิกกว้าง ราวกับกำลังมองคนโง่
“ใช่แล้ว การจะเป็นครูของคุณได้ คุณต้องสอนในสิ่งที่คุณเองก็ไม่รู้ด้วย มิเช่นนั้นแล้ว คุณจะเป็นครูของคุณได้อย่างไร” โจ
