วเหวินกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
แน่นอนว่าเขาไม่ได้อยากสอนซุนจีจริงๆ และเขาก็ไม่อยากเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อเรื่องนี้ด้วย เหตุผลที่เขาเลือกที่จะผ่านกำแพงนั้นไปในตอนนี้ก็เพราะเขาเห็นบางอย่างในดินแดนที่กำลังจมลง
ก่อนหน้านี้ โจวเหวินไม่ได้ใส่ใจกับจุดที่จมน้ำมากนัก แต่ครั้งนี้เมื่อหมิงซิวและคนอื่นๆ ผ่านด่านไป โจวเหวินกลับให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหมิงซิวผ่านด่านไป โจวเหวินเองก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย
ถึงแม้เขาจะสอนหมิงซิวและคนอื่นๆ เกี่ยวกับวิธีการผ่านพิธีการศุลกากรและการเก็บแอปเปิ้ลทองคำแล้วก็ตาม แต่ถึงแม้พวกเขาจะมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ พวกเขาก็ยังคงมีความกังวลอยู่บ้าง
ดังนั้นโจวเหวินจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างมาก และด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้เห็นบางสิ่ง สิ่งที่เขาคิดว่าไม่น่าจะมีอยู่จริงในมิติอื่น
มันเป็นรอยมือเล็กๆ บนต้นไม้ผลสีทอง ซึ่งเป็นร่องรอยของการคัดลอกข้อมูลจากโทรศัพท์มือถือ และยังมีรอยมือเล็กๆ ขนาดต่างๆ กัน ซึ่งค่อนข้างน่าประหลาดใจ
ที่มาของโทรศัพท์มือถือลึกลับกว่าที่โจวเหวินคาดคิดไว้ และแม้แต่ในมิติที่แตกต่างกันก็ยังมีร่องรอยอยู่ ดังนั้นโจวเหวินจึงนึกไม่ถึงเลยว่ามีคนกลุ่มหนึ่งที่สร้างโทรศัพท์มือถือขึ้นมาได้
เดิมทีหลังจากฉินเจิ้นฝ่าด่านเข้าไปได้แล้ว โจวเหวินอยากจะขึ้นไปถ่ายรูปรูปแบบมือเล็กๆ นั้น แต่จงจื่อหย่าและหลิวหยุนได้ไปก่อนแล้ว
แต่ไม่เป็นไร ตราบใดที่เขาดาวน์โหลดรูป
