้ฉันทำได้แค่ฆ่าเขา” เมื่อเห็นว่าหวังลู่ยังลังเลอยู่ โจวเหวินจึงพูดจากด้านข้าง
หวังลู่สามารถขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลหวังได้เพราะโชคช่วยอย่างเหลือเชื่อ แต่ในแง่ของบุคลิกภาพ เธอใจดีเกินไปและเกลียดการฆ่า ในยุคนี้ เธอจึงไม่ใช่ผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้นำ
คนในตระกูลหวังต่างก็รู้ว่านิสัยของหวังลู่ค่อนข้างอ่อนโยน แต่เพราะเธอต้องการโชคลาภของหวังลู่เพื่อนำความโชคดีมาสู่ครอบครัว จึงต้องแต่งตั้งให้เธอเป็นหัวหน้าครอบครัว
“เขาไม่ใช่เซียวหลี่อีกต่อไปแล้ว ฆ่าเขาซะ” หวังลู่กัดฟันและออกคำสั่ง
คนเฒ่าคนแก่ในตระกูลหวังเหล่านั้นมีจิตใจโหดเหี้ยมอยู่แล้ว ทันทีที่หวังลู่พูดจบ หลายคนก็ปล่อยสัตว์เลี้ยงของตนแล้ววิ่งตรงไปยังเสี่ยวหลี่
แต่สัตว์เลี้ยงเหล่านั้นกลับกระโจนเข้าใส่เสี่ยวหลี่ และเกิดฉากแปลกประหลาดขึ้นอีกครั้ง เช่นเดียวกับครั้งก่อนๆ สัตว์เลี้ยงแต่ละตัวถูกขังอยู่ในร่างของเสี่ยวหลี่
“บ้าเอ๊ย สัตว์เลี้ยงของท่านผู้มีอุปการะคุณยังปลอดภัยดีอยู่เลย…” ชายชราหลายคนพยายามอย่างสุดกำลังที่จะดึงสัตว์เลี้ยงของตนกลับคืนมา แต่พวกมันก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของเสี่ยวหลี่ในพริบตาเดียว
ไม่มีใครกล้าปล่อยสัตว์เลี้ยงคู่ใจอีกต่อไป ทุกคนต่างปลดปล่อยแสงดาบและพลังดาบออกมาอย่างสุดกำลัง และทักทายเสี่ยวหลี่
เพียงแต่ว่าพลังแสงดาบเหล่านั้นถูกกักขังอยู่ในร่างของเซียวหลี่ ตอนนี้เซียวหลี่จึงดูเหมือนไม่ใช่ร่างที่มีเลือดเนื้อ แต่เป็นเหมือนห