“อยากถามอะไร ถามมาได้เลยตอนนี้” โจวเหวินจับมือเสี่ยวหลี่ไว้แน่นและไม่ยอมปล่อย
“ผู้คนเกือบตายเพราะคุณ คุณจะมาถามแบบนี้ได้อย่างไร?” สมาชิกราชวงศ์กล่าวว่า “คุณปล่อยให้เขาไปก่อนเถอะ มีพวกเรามากมาย คุณกลัวว่าเขาจะหนีไปไม่ได้หรือไง?”
“ฉันไม่กลัวที่จะวิ่ง แต่ฉันกลัวว่าเขาจะไม่วิ่ง” โจวเหวินไม่ยอมปล่อยมือจากเสี่ยวหลี่
“ท่านผู้นำตระกูล นี่อะไรกัน? เซียวหลี่บอกว่าก็เป็นคนในตระกูลหวังของเราเหมือนกัน ถ้าอยากให้จับกุมไปสอบสวน ก็ควรเป็นคนในตระกูลหวังของเราเองสิ คนนอกจะมาทำอะไรได้?” ชายชรามองไปที่หวังลู่ แล้วพูดด้วยความไม่พอใจ
“นั่นแหละถึงได้ไม่มีอะไรผิดปกติกับสิ่งอื่นๆ ที่เราลอกเลียนแบบมา เพียงแต่ว่าเซียวหลี่เองประสบอุบัติเหตุ และเขาก็เก่งมาก ตอนที่ถูกจับได้เขาก็เกือบตายแล้ว แถมยังพูดอะไรไม่ได้อีก เลยกลัวว่าจะมีคนแอบเอาไปเก็บไว้”
“คนในตระกูลหวัง แน่นอนว่าตระกูลหวังจะจัดการทุกอย่างด้วยตนเอง”
คนในตระกูลหวังหลายคนไม่ค่อยพอใจกับโจวเหวินเท่าไหร่ แต่ก็ไม่กล้าลงมือทำร้ายใคร พวกเขารู้ดีว่าโจวเหวินนั้นทรงพลังมากจนคนธรรมดาไม่อาจเทียบได้
“โจวเหวิน ตอนนี้เซียวหลี่เป็นยังไงบ้าง?” หวังลู่หันไปมองโจวเหวินแล้วถาม
ถึงแม้หวังลู่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าหวังลู่จะเพิกเฉยต่อความรู้สึกของคนในตระกูลได้ หากจิตใจของคนในตระกูลแตกแยก ครอบครัวก็จะแตกแยกไปด้วยเช่นกัน
หวังลู่เชื่อมั่นในโจวเหวิน แต่ก็ต้องเอ
